FreieRede

دنیا در 6००० سال پیش

2011-05-01T23:50:00.001+02:00

2011-05-01T21:11:00.005+02:00

ازحمالی مي پرسن كه:

حمال، نظرت راجع به صدور انقلاب به ساير كشورهاي ديگه چيه ميگه خيلي خوبه فقط اگر ميشه همش رو صادر كنيد

آغاز اجرای آزمایشی طرح حذف 3 صفر از سن جنتی

2011-04-28T23:44:00.003+02:00

اداره ثبت احوال اعلام کرد: آغاز اجرای آزمایشی طرح حذف 3 صفر از سن جنتی

شایان ذکر است که این طرح بصورت آزمایشی اجرا میشود
و در صورت موفقیت ؛ در مراحل بعدی برای حذف 10 صفر اقدام خواهد شد

کمپین یادآوری احمد جنتی به حضرت عزرائیل

دعوت از اعضای شورای امنيت به ضيافت شام در نیویورک

2010-05-07T13:03:00.001+02:00

دعوت متکی از اعضای شورای امنيت به ضيافت شام در نیویورک

مهرزاد مرعشی فینالیست سوپر استار در آلمان، فرصتی دیگر برای جنبش سبز

2010-04-16T20:52:00.008+02:00

مهرزاد مرعشی حامیان جنبش سبز، جوان ۲۹ ساله ایران در مسابقه "آلمان در جستجوی سوپر استار" روز شنبه در فینال این برنامه شرکت می‌کند. او از میان ۳۵۰۰۰ داوطلب به مرحله نهایی مسابقه رسیده و به پیروزی خود امید دارد. او در مصاحبه ای با دوچه وله اعلام نبوده که در روز شنبه هم قرار است یک کت و شلوار سبز بپوشد.

http://www.rtl.de/cms/unterhaltung/superstar.html

برنده نهایی برنامه سوپر استار با آرای مردم انتخاب میشود، در حین برنامه برای هر کاندیدا شماره تلفی خاص اعلام میشود که مردم از سرار کشور میتوانند با یک تماس به کاندیدای مورد نظر خود رای بدهند ، با رای دادن به مهرزاد مرعشی ، برنامه سوپر استار آلمان را سبز کنیم.

اکسیرهای جوانی

2009-12-19T20:44:00.001+01:00

اکسیرهای جوانی

چرا اغلب ما در داروخانه‌ها و در انواع و اقسام داروها به دنبال اکسیری برای جوان شدن و جوان ماندن هستیم. حال آنکه این اکسیرها در هر خانه ای موجود است. ما در خانه و یخچال خانه انواع مختلفی از آنتی‌اکسیدان‌هایی را داریم که ما را از ابتلا به بسیاری از بیماری‌های خطرناک و حتی پیری محافظت می‌کنند. بله میوه‌ها و سبزی‌ها. که شاید کمتر کسی باور کند که این دسته از مواد غذایی سرشار از داروهایی هستند که در هیچ داروخانه‌ای یافت نمی‌شود. در این مقاله تنها به چند مورد از آنها اشاره می‌کنیم.

● کشمش

فنولهایی که در میوه‌ها یافت می‌شوند، فعالیت‌هایی آنتی اکسیدانی دارند و از تخریب‌های سلولی که در بدن رخ می‌دهند و پایه‌ای اکسیژنی دارند جلوگیری می‌نمایند.

فلاونولزی (نوعی از فنول که از خانواده فلاونوئید می‌باشد) در کشمش وجود دارد و طی فرایند تبدیل انگور به کشمش کمتر می‌شود.

اگر چه خیلی کم از خواص بروم شنیده ایم، اما باید بدانیم که بروم ماده معدنی است که رابطه‌ای مستقیم با سلامتی دارد و در سلامت استخوان زنان نقش عمده‌ای ایفا می‌کند. بروم ماده‌ای است که برای تبدیل استروژن و ویتامین D به شکل‌های فعال آنها، مورد نیاز است. بعد از یائسگی در زنان میزان استروژن کاهش می‌یابد و باعث حساس شدن استخوان‌ها می‌گردد تا آنجا که هورمون پاراتیروئید دستور به برداشت کلسیم از استخوان‌ها را می‌دهد.

مطالعات نشان داده است که بروم از آرتروز استخوانی و پوکی استخوان‌ها جلوگیری می‌کند و تاثیرات مفید استروژن درمانی در زنانی که به سن یائسگی رسیده‌اند را افزایش می‌دهد. کشمش بین ۵۰ میوه ایست که حاوی بروم می‌باشد. کشمش، منبع خوب فیبر، آنتی اکسیدان و همچنین منبع خوب انرژی است. این میوه همچنین منبع خوب ویتامین D و هورمون استروژن می‌باشد. کشمش محتوی مقدار زیادی آهن می‌باشد. ۶۰۰ گرم کشمش، ۹۰ درصد آهن مورد نیاز روزانه بدن را تأمین می‌کند. آنتی اکسیدان از پیری و بیماری‌های حاصله از آن می‌کاهد. کشمش از سرطان جلوگیری می‌کند. کشمش میزان LDL یا کلسترول بد را در خون کم می‌کند و باعث کاهش بیماری قلبی می‌گردد.

● آلو سیاه و آلو بخارا

یکی از موادی که در آلو سیاه و آلو بخارا یافت می‌شود فنول نام دارد که نوعی آنتی اکسیدان است. این آلو‌ها دارای ویتامین A، ویتامین C، پتاسیم و سرشار از فیبر هستند. یکی از توانایی‌های آلو سیاه و آلو بخارا،‌ قابلیت جذب بالای آهن می‌باشد که محققان یافته‌اند که این قابلیت به دلیل وجود ویتامین C موجود در آن می‌باشد. از فواید ویتامین C، می‌توان به سالم ساختن بافت‌های بدن و همچنین مقاوم ساختن سیستم ایمنی بدن اشاره نمود. مصرف مقدار کمی ویتامین C،‌ بصورت روزانه در فصل سرما برای جلوگیری از ابتلاء به سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مفید می‌باشد و همچنین مورد نیاز افرادی است که بطور مرتب از عفونت گوش رنج می‌برند. ویتامین C، از اکسید شدن کلسترول توسط رادیکال‌های آزاد جلوگیری می‌نمایند زیرا اکسید شدن کلسترول سبب ابتلاء به بیماری‌های قلبی در افراد دیابتی و همچنین گرفتگی رگها می‌گردد. بعلاوه ویتامین C، می‌تواند با خنثی نمودن رادیکال‌های آزاد از پیشرفت بیماری‌هایی نظیر آسم،‌سرطان روده، ‌آرتروز استخوان و روماتیسم جلوگیری می‌نماید. آلو سیاه بسیار برای بینایی مفید است و از ابتلاء به بیماری کم سویی چشم در دوران کهنسالی جلوگیری می‌نماید.

● توت‌فرنگی

توت فرنگی منبع خوبی از فیبر، ویتامین C، فولات، پتاسیم و آنتی اکسیدان‌ها می‌باشد .

که این مواد مغذی باعث می‌شوند توت فرنگی بعنوان یک جایگزین شیرین، باعث افزایش سلامت قلب، کاهش خطر ابتلا به انواع سرطان و در کل ارتقاء سلامتی بدن شود.

همچنین دارای املاح کلسیم، آهن و فسفر می‌باشد. از مواد موثر مهم آن می‌توان تانن، موسیلاژ، قندهای مختلف، سالیسیلات‌ها و به خصوص اسیدهای میوه را نام برد.

توت فرنگی سرشار از ویتامین و فاقد چربی اشباع است و کالری کمی داردو مصرف این میوه از تصلب شرائین جلوگیری می‌نماید.

● پرتقال

از نظر شیمیایی پرتقال را منبع غنی ویتامینC می‌دانند و جالب آنکه پوست آن در بسیاری موارد حتی مغذی تر از پرتقال است. کارشناسان مؤسسه ملی سرطان آمریکا معتقدند موارد سرطان معده در آمریکا تقریباً کم است، زیرا در تمام ماه‌های سال پرتقال و مرکبات در دسترس همه قرار دارد و بیشتر مردم آنها را مصرف می‌کنند. ویتامینC یکی از عوامل مهم مهارکننده سرطان است به طوری که این ویتامین را دشمن نیرومندی بر علیه یکی از عوامل شناخته شده سرطان‌زا یعنی نیتروزامین‌ها می‌شناسند.

پرتقال به علت دارابودن پروتئین و کلسیم قابل جذب و نیز قند کافی، یک ماده مغذی و مقوی محسوب می‌شود که می‌توان به منظور تقویت عمومی بدن از آن استفاده نمود.

وجود هورمون‌های رشد، کلسیم، فسفر، آهن، ویتامینA در پرتقال، شرایط لازم را برای رشد ونمو استخوان‌ها و عاج سازی به منظور استحکام دندان‌ها فراهم می‌کند؛ برای تقویت و رشد اطفال و نیز تأمین موادلازم بدن، مصرف آن به زنان باردار و شیرده توصیه می‌شود.

مصرف پرتقال به دلیل این که حاوی موادمعدنی کافی به ویژه پتاسیم است، منجر به افزایش حجم ادرار در طول شبانه روز می‌شود و از این طریق سموم بدن دفع می‌گردد؛ در نتیجه انسان را با نشاط می‌سازد.

● انگور

انگور، منبع خیلی خوب ویتامین C و منگنز، A و B است. همچنین دارای مقداری منیزیم، کلسیم، آهن، فسفر و پتاسیم است. انگور مخصوصا نوع قرمز آن از تصلب شرایین و انسداد رگ‌ها پیشگیری می‌کند.

به گفته پژوهشگران "غلیظ بودن خون، اکسیداسیون سریع کلسترول، سفت و سخت شدن رگ‌ها دلایل اصلی بروز بیماری‌های قلبی و تصلب شرایین است. " این پژوهشگران دریافته اند که با خوردن انگور قرمز، اکسیداسیون کلسترول، کاهش می‌یابد و رگ‌های خونی منبسط می‌شوند و خون با سرعت بیشتری در بدن جریان می‌یابد علاوه بر این، خوردن انگور قرمز موجب بهبود عملکرد قلب می‌شود.

انگور قرمز منبع سرشاری از آنتی اکسیدان موسوم به "کوئرنستین" است. پوست انگور دارای ماده سفید "رزوراتول" است که از تراکم و روی هم انباشته شدن پلاکت‌های خون جلوگیری می‌کند و در نتیجه مانع لخته شدن خون در رگ‌ها می‌شود.

انگور یکی از میوه‌های ضد سرطان شناخته شده است و این ، به خاطر خواص ضد عفونی کنندگی آن است .

● گیلاس

گیلاس در مقایسه با سایر میوه‌ها دارای آنتی‌اکسیدهای ضد بیماری بیشتری است. این میوه‌ دارای بتاکاروتن، ویتامین C، پتاسیم، منگنز، آهن، فیبر و فولات است. درون گیلاس موادی وجود دارد که به تسکین درد در بیماری نقرس و آرتروز کمک می‌کند و خطر بروز بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت و برخی سرطان‌ها را کاهش می‌دهد. گیلاس همچنین دارای ملاتونین است که برای تنظمی الگوی خواب و بیماری پای بیقرار لازم است و همچنین گیلاس از بروز مشکلات حافظه جلوگیری کرده و فرایند پیری را به تاخیر می‌اندازد.

منبع: لینکهای روزانه
منبع: DIGEST READER

هفته بسیج

2009-11-26T14:22:00.002+01:00

هفته بسیج (کارتون: نیک آهنگ کوثر)
Basij week

استقبال مردم در تبریز از احمدی نژاد

2009-11-19T13:09:00.011+01:00

گزارشات رسیده: یکصد هزار نفری که از طرف ستاد مردمی! استقبال از احمدی نژاد در آذربایجان شرقی سازماندهی شده بودند هم به استقبال احمدی نژاد نرفتند!

راهپیمایی 13 آبان سبزها در رشت

2009-11-04T10:19:00.002+01:00

تهران خیابان کریمخان، حمله مأموران به مردم

2009-11-04T10:10:00.002+01:00

رسانه فریب

2009-08-20T17:19:00.004+02:00

شبکه های صدا و سیمای دروغ، مملو از برنامه های منحرف کننده ذهن و فکر کودکان شما میباشد و آنها را به سوی تحجر، خرافات و بی وجدانی هدایت میکند. عزیزان خود را از این رسانه دور نگه دارید.

گل رُز هم سبز شد

2009-08-13T13:16:00.003+02:00

صدای آمریکا، صدای محسن سازگارا را چند لحظه قطع کرد

2009-07-29T22:29:00.004+02:00

زمانی که در انتهای برنامه امشب محسن سازگارا محل تجمع های فردا را اعلام میکرد، صدای وی برای مدت کوتاهی قطع شد.

تصویر دستگیری خرمگس اغتشاشگر توسط وزارت اطلاعات

2009-07-07T22:45:00.002+02:00

تصاویری تکمیلی از دستگیری خرمگس اغتشاشگر در هنگام سخنرانی ا.ن - گفته شده به ارتباط با استکبار جهانی اعتراف کرده.

ساده ترین روش برای از کار انداختن سایتهای حکومتی

2009-07-07T18:00:00.007+02:00

برای از کار انداختن سایتهای حکومتی کافیست که عده ای دائما این سایتها را باز نمایند، برای این کار به کمک تک تک کسانی که در خارج از کشور اینترنت پرسرعت دارند نیاز است. سایتهای حکومتی مانند گرداب را نمیتوان توسط سایت pagereboot باز نمود به همین جهت راهی ساده تر با استفاده از مرورگر فایرفوکس را پیشنهاد میکنم، کافیست که ابتدا از اینجا ReloadEvery را بر روی فایرفوکس خود نصب نمایید. بعد از نصب فایرفوکس را ببندید و دوباره باز کنید. حال به صفحه مورد نظری را که قرار است از کار انداخته شود بروید، w w w . G e r d a b . ir و بر روی صفحه یک راست کلیک نموده و مطابق عکس زیر Reloadevery/Custom را انتخاب و عدد 0 دقیقه و 1 ثانیه را وارد کنید. تا زمانی که کامپیوتر شما روشن است و به اینترنت وصل هستید این صفحه را باز بگذارید.

جدید گرداب آی پی ها را بلاک میکند، کافیه که ای پی تون را به روز کنید ، برای اینکار اگر ADSL دارین کافیه مودم رو یک بار خاموش و روشن کنید ، IP خودش عوض میشه و به به حمله ادامه بدید.

خبرگزای " انتخاب " 18 روز است که به روز رسانی نشده

2009-07-07T12:42:00.003+02:00

اگر به خبرگزاری انتخاب سری بزنید، آخرین خبر منتشر شده مربوط به 18 روز قبل میباشد این خبرگزاری از آن تاریخ به بعد دیگر به روزرسانی نشده، حدود 23 روز پیش این سایت با سرور خود مشکلی پیدا کرده بود که باعث مختل شدن سایت گردید، اما اینکه چرا مطالب جدیدی بر روی این سایت قرار نمیگیرد جای تعجب دارد.

دوستان ایرانی من در خارج از کشور اینک زمان اتحاد است

2009-06-19T13:59:00.003+02:00

دوستان خارج از کشور، اکنون زمان این رسیده که دیگر به اندک ایرانیانی که در خارج از ایران زندگی میکنند و از رفتار جمهوری اسلامی حمایت میکنند اجازه تمسخر خویش را ندهیم، و حالا که فرستی پیش آمده و اتحادی به دست آورده ایم به این ننگ پایان دهیم، و در مقابل ایرانیانی که از حقوق ما معترضین در خارج از کشور استفاده میکنند و خود راضی به زندگی در شرایط ایران نیستند و به ایرانیان بی گناهی که در جمهوری اسلامی زندگی میکنند فکر نمیکنند، کسانی که در میان خود به تمسخر ایرانیان اکثرا معترض میپردازند که چگونه از حقوق ما در خارج از کشور و از جامعه آزاد سوء استفاده میکنند از دشمن ما حمایت میکنند. فراموش نکنیم که امروز جوانان بی گناه ما در ایران تنها برای داشتن کمترین حق انسانی خود کشته میشوند. دوستان عزیز ما هیچگاه به اندازه امروز با یکدیگر اتحاد نداشته ایم. اتحاد خویش را حفظ کنیم و در مقابل خائنین بایستم، با اتحاد میتوانیم به جهانیان نشان دهیم که حکومت ایران انتخاب ما نیست.

با سپاس
آ.م

جدیدترین اشعار محموداحمدی نژاد

2009-05-29T10:39:00.003+02:00

جدیدترین اشعار محموداحمدی نژاد:

بسی رنج بردم در این چار سال /وطن را بکردم همه ریده مال
محال است آبادی این سرزمین/به کردار ثابت نمودم من این
اگر باردیگر کنید انتخاب /برینم بکلی به این انقلاب
ازمحمودنامه

توهین به شخصیت پیروان دیگر ادیان در شبکه جام جم

2008-04-07T20:10:00.007+02:00

گاهی اوقات که برنامه های طنز جالبی از تلوزیون جام جم پخش نمیشه ، مخصوصا الان که سریال مرد هزار چهره ساخته مهران مدیری تموم شده، خودم رو با برنامه روشنا سرگرم میکنم، بعضی وقتها حرفهایی زده میشه و بحثهایی میشه که از هزار تا برنامه طنز بهتره، و آدم از حماقت عده ای به شگفت میاد
دیشب مهمان برنامه دکتر محسن میرباقری بود، تلفنی شد از آلمان ، البته خدا میدونه واقعا اینا کی هستند و واقعا از کجا زنگ میزنند، خلاصه سئوال طرف این بود: ما که در خارج زندگی میکنیم آیا این خارجی ها که ادیان دیگر دارند کافر و نجس هستند یا نه، جوابی که آقای دکتر دادند مثبت بود که صدای برنامه را که من ضبط کردم براتون فرستادم تا بشنوید (از انتهای سئوال تلفن کننده ضبط شده):

جناب آقای دکتر محسن میرباقری به میلیونها انسان دیگر میگوید کافر، و به قرآن استناد میکند ، حالا ببنیم کافر واقعا از دید قرآن کیست:

"هر آینه بدترین جنبدگان در نزد خدا آنهایند که کافر شده اند و ایمان نمی آورند" الانفال 55

"بر آنان که کافر بودند و در کافری مردند لعنت خدا و فرشتگان و تمام مردم باد!" ماده گوساله (بقره) آیه 161

"ای کسانی که ایمان آورده اید، مشرکان نجسند و از سال بعد نباید به مسجد الحرام..." سوره توبه آیه 28

مسئله اینجاست که ایشان که در برابر فیلمی مانند فتنه موضع میگرند و آنرا توهین به میلیونها مسلمان میداند چطور است خود به عقاید و شخصیت مذاهب دیگر احترام نمیگذارند، چرا فقط این مسلمانان هستند که باید احترام شوند؟ اگر قرار بود 2 میلیارد مسیحی و یک میلیارد بودایی وهندو نیز عکس العملی مانند مسلمانان داشته باشد خوب امروز میباست به خاطر صحبتهای آقای دکتر که آنها را کافر و نجس میخواند پرچم جمهوری اسلامی را به آتش بکشند. جالب اینجاست این مسلمانی که از احترام سخن میگویند خود به ادیان دیگر و دیگر عقاید احترام نمیگذارند که هیچ، حتی پا را فراتر گذاشته و به شخصیت انسانی افراد به خاطر عقاید آنها نیز توهین میکنند و آنها را کافر و نجس میخوانند، در حالی که منتقدین اسلام معمولا به نقد اسلام میپردازند و به شخصیت مسلمان توهین نمیکنند

(اگر با دیدن فیلم مشکل دارید میتوانید از لینکهای زیر نیز استفاده نمایید)

http://www.youtube.com/watch?v=1x0C9vT0eZI

http://video.google.com/videoplay?docid=3507918112825832939

http://tinypic.com/player.php?v=2lkploj&s=3

رئیس نیروی انتظامی با 6 زن برهنه در حال اقامه نماز

2008-03-17T11:20:00.000+01:00

اراذل واقعی چه کسانی هستند؟

بازداشت سردار زارعی فرمانده نیروی انتظامی تهران با 6 زن برهنه در یک خانه!

- از سامانه ی پیک نت - سردار سرتیپ پاسدار "زارعی" فرمانده نیروی انتظامی استان تهران و مسئول مستقیم اجرای طرح باصطلاح مقابله با اوباش در یک خانه فساد و در حالیکه با شش زن سرگرم عیش و نوش بود بازداشت شد. این بازداشت بدستور مستقیم آیت الله شاهرودی و از روی سر قاضی مرتضوی دادستان مرکز صورت گرفت و همین مسئله برای 48 ساعت به تند ترین واکنش ها در قوه قضائیه انجامید. از آنجا که شاهرودی حدس می زده قاضی مرتضوی با توجه به رابطه بسیار نزدیکی که با "زارعی" دارد، او را از ماجرای بازداشت مطلع کرده و نجات خواهد داد، طرح بازداشت "زارعی" بدون اطلاع او صورت گرفت. حتی گفته می شود برکناری رئیس دادگاه فرودگاه نیز در همین ارتباط و برای کور کردن پیوندهای وی با مرتضوی و زارعی صورت گرفته است. صدور قرار وثیقه و آزادی زارعی و جلوگیری از پخش خبر به بهانه عدم تضعیف نیروی انتظامی نیز به معنای پایان کشاکش تند بین شاهرودی و مرتضوی نیست و در روزهای اخیر این مسئله در شعب دادگاه ها و دادسرای تهران بر سر زبان قضات و روسای این شعب و دادسراست. در شعبه.... دادگاه های تهران، رئیس دادگاه، رئیس دفتر و حتی منشی دادگاه گفتند که شاهرودی تاکنون یک قدم از مجازات شدید زارعی عقب نشینی نکرده و بیت رهبری هم خواهان اجرای قانون شده است، اما بدون سرو صدا و پس از انتخابات!

مبنای اولیه تحقیقات مردم محلی بوده اند که خانه فساد در آن برپا بوده است. مردم این خانه را بعنوان خانه ای مشکوک معرفی می کنند و روز حمله به این خانه، سردار زارعی در کنار شش زن و دختر و در شرایطی زننده بازداشت می شود.

زنانی که در آن خانه بوده اند نیز بازداشت شده اند و در جریان بازجوئی و تحقیقات گفته اند سردار زارعی از ما خواسته بود لخت شده و دسته جمعی به صف شده و نماز بخوانیم!

---

از سامانه ی افتاب سه شنبه ۱۴ اسفند ۱۳۸۶ - ۲۴ : ۱۰ - فرمانده انتظامی استان تهران از متلاشی شدن ۵ باند فساد در کرج و شهرک های اطراف استان تهران با دستگیری ۳۲ مرد و زن خبر داد.

سردار رضا زارعی ، فرمانده انتظامی استان تهران گفت : از چندی پیش شکایت های متعددی در مراجع قضایی و انتظامی استان تهران مطرح بود که نشان می داد ، اعضای چند باند فساد به صورت گسترده در کرج و شهرکهای اطراف فعال هستند که موضوع این شکایت ها در دستور کار ماموران اداره مبارزه با مفاسد اجتماعی کرج قرار گرفت. سردار زارعی افزود: در مرحله اول تحقیقات مشخص شد ، ۵ باند فساد با اجاره خانه در این مناطق و پس از فریب و اغفال زنان و دختران فراری ، آنها را به باندهای فساد می کشانند و مورد سودجویی قرار می دهند. فرمانده انتظامی استان تهران افزود ، ماموران پس از یک ماه تحقیقات شبانه روزی ، مراکز فساد را در آزادگان ، شاهین ویلا ، چهار راه مصباح و حصارک شناسایی و با صدور مجوز قضایی ، اعضای این باندها را یکی پس از دیگری دستگیر کردند. زارعی افزود: در اولین مرحله از پیگیری های پلیس ، ماموران ، زنی به هویت زلیخا را دستگیر کردند که مشخص شد این زن با همدستی شوهرش در منطقه آزادگان مرکز فساد راه اندازی کرده است که ماموران در این محل ، ۴ زن و مرد را دستگیر کردند.

● جستجوی عاملان فساد

فرمانده انتظامی استان تهران تصریح کرد: در ادامه این تحقیقات مشخص شد ، ۲ خواهر به نامهای شراره و مرجان به همراه ۲ نفر دیگر فعالیت گسترده ای دارند که آنها نیز دستگیر شدند. سردار زارعی افزود: در ادامه اعترافات اعضای باند ، ماموران در اقدامی ضربتی ۳ باند دیگر فساد را نیز متلاشی کردند که این متهمان برای فرار از مجازات به ماموران پیشنهاد رشوه کردند که این موضوع نیز به بازپرس پرونده گزارش و موارد فوق ضمیمه پرونده اتهامی متهمان شد. وی در ادامه افزود: در بازرسی از این محلها ، ۱۰ فقره چک به ارزش بیش از ۱۲ میلیون تومان ، یک قبضه سلاح کمری ، مقادیری مشروبات الکلی و ابزار و وسایل قمار از آنها کشف و ضبط شد.

● دختران فراری طعمه باندها

فرمانده انتظامی استان تهران با اشاره به این که تعدادی از متهمان دستگیر شده در باندهای فساد دختران فراری هستند ، افزود: تحقیقات اولیه حاکی است که اعضای باندهای فساد که تاکنون ۳۲ نفر از آنها دستگیر شده اند، با پرسه زدن در مناطق مختلف و ارتباط با دختران و زنان فراری ، به بهانه حمایت و در اختیار قرار دادن سرپناه آنها را به باندهای فساد می کشیدند. به طوری که پس از اغفال و فریب دختران فراری عملا شرایطی را برای آنها فراهم می کردند تا جرات خروج از این محل را نداشته باشند. سردار زارعی تاکید کرد: برخی متهمان دستگیر شده دارای سوابق متعدد کیفری در زمینه فساد و دیگر جرایم هستند که تحقیقات پلیس در استان تهران همچنان با قدرت و قاطعیت ادامه دارد

برگرفته شده از سایت ایران لیبرال

قضاوت درست در مورد ماجرای كاريكاتورهاى پيامبر اسلام

2008-03-17T00:19:00.003+01:00

حق بيان يا لزوم رعايت؟

قضاوت درباره‌ى ماجراى كاريكاتورها و برانگيختگى مسلمانان

ماجراى كاريكاتورهاى چاپ‌شده در روزنامه دانماركى "يولاندز پستن" كه مسلمانان از آن توهين مستقيم به پيامبر اسلام را برداشت كرده‌اند، علاوه بر درگيری‌هاى خيابانى و حمله به برخى سفارتخانه‌هاى غربى در تعدادى از كشورهاى اسلامی، بحثهايى نيز پيرامون نحوه‌ حقوقى و اخلاقى قضاوت درباره اين اقدام و نيز واكنشهاى مسلمانان برانگيخته است. پرسش مركزى اين است كه چه داوری‌اى می‌توان در اين مورد داشت كه هم نافى آزادى بيان نباشد و هم احساسات دينى را در نظر گيرد و در جهت صلح و تفاهم باشد. در اين مورد با دكتر محمدرضا نيكفر، نويسنده‌ ايرانی، كه از جمله در مورد فلسفه‌ اخلاق قلم می‌زند، گفتگو كرده

اگر روى اصل ماجرا متمركز شويم به چه نتيجه‌اى می‌رسیم؟

محمدرضا نيكفر: آمده‌اند تعدادى كاريكاتور منتشر كرده‌اند، در مورد كسى كه به تصوير در آوردن او مطابق با سنت دينى برپاشده توسط خود او مجاز نيست. در فرهنگ متأثر از اين دين نمونه‌‌هاى كثيرى از شوخى كلامى با مقدسان وجود دارد، شوخى تصويرى ولى نه. اين فرهنگ اصولا كاريكاتور نمی‌شناسد. كاريكاتور بسيار جدى گرفته می‌شود و برداشتى كه مسلمان از آن دارد بسيار موهن‌ است، چيزى كه شايد در ذهن تصويرگر نباشد. اين كار را با توسل به آزادى بيان به‌عنوانِ يك حق بنيادى توجيه می‌كنند. در مورد حقوق بنيادى هميشه اين بحث وجود دارد كه آنها را بايد در محدود‌ه حقوق بررسى كنيم يا اخلاق. در اين نحوه‌ى توجيه حق آزادى بيان صرفا به مثابه يك امتياز فردى حقوقى درمی‌آيد و بار اخلاقى خود را از دست می‌دهد. در اخلاق هم حق داريم و هم رعايت. همسايگى را در نظر گيريد. من حق دارم مثلا تا ۱۰ شب صداى راديويم را بلند كنم. با اين كار مزاحم همسايه‌ام می‌شوم. من حق دارم صداى راديو را بلند كنم و او حق دارد به مجرد اين كه ديد در ساعت ۲۲ و ۱ دقيقه صداى بلندى از خانه مجاور می‌آيد، از من شكايت كند. در اين حال رابطه‌ ما صرفا حقوقى است، اما اخلاقى نيست. اخلاقى اين است كه من رعايت كنم، يعنى حساسيت‌هاى او را در نظر گيرم. با اين كار تا حد معينى از آزادى خود می‌كاهم، اين كار را اما داوطلبانه و آزادانه انجام می‌دهم و در نتيجه در آن مخدوش شدن آزادى را نمی‌بينم. فراموش نكنيم كه در همه‌ فرهنگها رعايت كردن نشانه بلوغ است. نشانه بچگى رعايت نكردن است، حد نگه نداشتن است. حال اگر بر روى اصل ماجرا متمركز شويم و ابتدا به موضوع كشيدن كاريكاتورها توجه كنيم می‌توانيم بگوييم كه به لحاظ حقوقى آن نشريه دانماركى خطايى مرتكب نشده است، كارش اما با آن فضيلت اخلاقى و آن بلوغ فكرى كه با مفهوم رعايت بيان می‌شود، همراه نبوده است.

آيا محدود كردن خود در استفاده از يك حق مخدوش كردن آن حق نيست؟

محمدرضا نيكفر: نه لزوماً، آن چنان كه در مثال همسايگى ديديم. اما ممكن است تا حدى از حقى بگذريم تا به چيز والايى چون همزيستى مودت‌آميز دست يابيم. به اين در حوزه‌ مناسبات فردى گذشت می‌گويند. روابط ما اگر صرفا بر پايه‌اى حقوقى باشد، چيز وحشتناكى می‌شود. در زندگى علاوه بر حق، به رعايت و گذشت نيز نياز داريم.

آيا می‌توان براى توازن ميان رعايت كردن و استفاده از حق خود حدى تعيين كرد؟

محمدرضا نيكفر: حد خاصى وجود ندارد. حد را هنر همزيستى با ديگران، يعنى در نهايت بلوغ فكرى ما تعيين می‌كند. حالتهايى وجود دارد كه من به رعايت كردن رأى می‌دهم ديگرى اما ممكن است به استفاده از حق، رأى دهد. قضيه به خردمندى عملی، تجربه زندگى و موقعيت لحظه بستگى دارد. از من اگر بپرسيد، معمولا به رعايت كردن توصيه می‌كنم.

ولى در مورد اين كاريكاتورها معمولا می‌گويند كه حال نويت مسلمانان است كه رعايت كنند. آنها بايد دريابند كه در جهان مدرن هيچ چيز مقدسى وجود ندارد.

محمدرضا نيكفر: درست است. اين نكته را بايد دريابند. اما انگيزه منتشركنندگان آن كاريكاتورها تعليم دادن به مسلمانان نبوده است. اگر بحث بر سر تعليم است، در اين مورد كه از كجا بايد شروع كرد، می‌توان توصيه‌هاى ديگرى داشت. در ضمن تعليم‌دهنده خود نيز بايد تعليم ببيند. من مطمئن نيستم كه گردانندگان آن نشريه خود تعليم‌هاى لازم را ديده باشند. اولين اصل تعليم، رعايت است، رعايت حال، رعايت آمادگی، يعنى اين كه براى درك درست از چيزهايى كه تعليم داده می‌شود، آمادگى داريم يا نه. در مجموع بهتر است به اين بحث بار پداگوژيكى ندهيم.

جنبه‌ ديگرى از اين موضوع واكنشهاى مسلمانان است. در اين مورد چه نظرى دارید؟

محمدرضا نيكفر: ماجرايى كه پيش آمد، نشان دهنده‌ آن بود كه صحنه‌گردانان جهان اسلام ديكتاتورها و آشوبگرانى هستند كه آن چه برايشان مهم نيست حق است و چون خود نمی‌توانند چيزى را رعايت كنند، با شيوه‌هايى كه در پيش گرفته‌اند نمی‌توانند كسى را به رعايت كردن فراخوانند.

مسلمانان چه می‌بايست می‌كردند؟

محمدرضا نيكفر: ملامت اخلاقی، با بيان تفاهم‌جويانه‌ اين كه چرا وجود ما و احساسهاى ما در نظر گرفته و رعايت نمی‌شود.

يعنى فقط شماتت اخلاقی؟

محمدرضا نيكفر: بله، فقط شماتت اخلاقی.

چرا واكشنها چنين بارى نداشتند؟

محمدرضا نيكفر: چون اصولا نمی‌توانستند چنين بارى بيابند، زيرا مسلمانان به‌عنوانِ مسلمانان فاقد اتوريته‌ى اخلاقى شده‌اند. كسى يا كسانى نيستند كه شماتت اخلاقى كنند و حرفشان را جهانيان جدى بگيرد. آنانى كه جلوى صحنه را پر كرده‌اند همگى آلوده‌اند و فاقد هر گونه شأن اخلاقى اند. جهانيان به درستى می‌گويند كسانى كه نمی‌توانند رعايت حقوق شهروندان خود را كنند حق ندارند مدعى سخنگويى آنان باشند و اينك از ما بخواهند در نظرشان بگيريم.

موضوعى ديگر. آقاى [عبدالکريم] سروش اخيرا در مصاحبه‌اى اين ماجرا را درگيرى بنيادگرايى دينى و سكولاريسم دانسته است. آيا چنين تعبيرى درست است؟

محمدرضا نيكفر: مطلقا نه. آقاى سروش گويا می‌خواهد در اين ميان ضربه‌اى هم به سكولاريسم بزند. او نيز مثل بقيه دينی‌انديش‌ها فكر می‌كند سكولاريسم هم نوعى مذهب است و به خاطر الگوهاى ذهنى خود ماجراهايى از قبيل ماجراى كاريكاتورها را به صورت نوعى درگيرى فرقه‌اى تعبير می‌كند. او از تقابل "آتش آزادی" و "آتش غيرت" سخن گفته است. اين، سخنى ساختگى است. صحنه تاريخ از تقابل غيرت دينى با غيرت دينى خونين شده است. تاريخ سرشار از جنگ مذهبهاست، خاصه جنگهاى درون دينها. مسلمانان بيشتر به دست خود مسلمانان بر خاك افتاده‌اند. آزادی، آتش‌زننده نيست. آزادى است كه ما را به ادراك رعايت ديگرى می‌رساند. رعايتى كه تكليفِ كور نباشد، عين آزادى است. كسى كه به درك حضور و وجود ديگرى يعنى به رعايت و گذشت نرسيده است، دچار تعصب در آزاديخواهى نيست؛ او هنوز پا به مرتبه آزادى انديشيده و اخلاقى نگذاشته است

شیرین جزایری در گفتگو با محمدرضا نیکفر
برگرفته از سایت نیلگون

Schreckensmänner und Menschenrechte

2007-12-07T20:55:00.000+01:00

SPIEGEL ONLINE - 06. Dezember 2007, 13:07

IRAN-KONFLIKT

Schreckensmänner und Menschenrechte

Öffentliche Hinrichtungen, brutale Bestrafungen: Auch nachdem das geheime militärische Atomprogramm offenbar auf Eis liegt, hat der Westen keinen Grund, das Thema Iran zu den Akten zu legen. Höchste Zeit, wieder über Menschenrechte zu sprechen, fordert Omid Nouripour.

Berlin - Also doch keine iranische Atombombe in naher Zukunft: Der Bericht der US-Geheimdienste spricht davon, der Iran habe sein Atomwaffenprogramm bereits vor vier Jahren eingestellt. Die Halbwertzeit dieser Erkenntnis ist unklar, denn Iran hat die Möglichkeit, dieses Programm jederzeit wieder aufzunehmen. Bedenkt man den innenpolitischen Wert einer Atombombe für den Machterhalt des iranischen Präsidenten Mahmud Ahmadinedschads, so ist dies nicht ausgeschlossen - selbst, wenn es dagegen starken Widerstand innerhalb des iranischen Regimes gäbe.

AFP

Mahmud Ahmadinedschad: Unter dem iranischen Präsident hat sich die Lage der Menschenrechte in dem Land dramatisch verschlechtert.

Dennoch gibt uns der Bericht aus den USA ein bisher sehr knappes Gut: Zeit. Zuletzt gab es apokalyptisch anmutende Szenarien. Vor einem "Dritten Weltkrieg" wurde gewarnt (George W. Bush) oder davor, dass die iranische Atombombe in den nächsten Monaten "Israel von der Landkarte ausradiert" (Ahmadinedschad). Der gesamte Nahe Osten drohte in ein noch größeres Chaos zu stürzen. Dies brachte den israelischen Ministerpräsident Ehud Olmert sogar dazu, seine eigene Partei Kadima vor Hysterie zu warnen. Nun ist die Apokalypse zumindest vertagt.

Angesichts der gewonnenen Zeit gibt es für Bush absolut keine Legitimation, während der letzten zwölf Monate seiner Amtszeit militärische Aktionen gegen Iran in Gang zu setzen. Nun kann die Weltgemeinschaft mit größerer Sorgfalt weitere Verhandlungen planen. Dabei muss die richtige Dosis zwischen Anreizen und Druck auf Iran gefunden werden. Zuletzt war es in den Gesprächen zwischen den USA, Russland, China, Frankreich, Großbritannien und Deutschland immer schwieriger, diese Balance zu halten.

Hinrichtungen gehören zum Alltag in Iran

Zentral aber ist gleichzeitig, dass sich allen voran die Europäer wieder die Mühe machen, einen Blick in die innere Verfasstheit Irans zu werfen. Wir müssen uns mehr mit den Machtverhältnissen und Rivalitäten innerhalb des Regimes beschäftigen. Außerdem müssen wir uns wieder der in den letzten Jahren stark geschundenen iranischen Zivilgesellschaft zuwenden. Denn ihre Unterstützung bleibt für eine langfristige positive Entwicklung Irans unverzichtbar. Ein Blick genügt, um zu erkennen, dass sich die Menschenrechtslage in Iran unter Ahmadinedschad massiv verschlechtert hat. Natürlich in erster Linie auf Kosten der demokratischen Kräfte.

ZUR PERSON

Omid Nouripour, 32, wuchs in Iran auf und lebt heute in Frankfurt und Berlin. Er war seit 2002 Mitglied des Bundesvorstands von Bündnis 90/Die Grünen, bei der Wahl im Dezember 2006 trat er nicht mehr an. Seit September 2006 ist er hessischer Abgeordneter im Deutschen Bundestag als Nachrücker für Joschka Fischer. Nouripour sitzt für die Grünen im Europa- Ausschuss und beschäftigt sich eingehend mit Fragen des interkulturellen Dialogs.

Die Ermordung politischer Häftlinge, die Hinrichtung von Homosexuellen, die Steinigung von "sexuellen Delinquenten" - auch Minderjähriger - sowie die Verhängung bestialischer Körperstrafen und der Todesstrafe auch für minderschwere Verbrechen gehören mittlerweile zum schrecklichen Alltag im Iran. Oft wird dabei nicht einmal der selbst auferlegten Beweisführung des nach eigenem Bekunden Sharia-bezogenen Strafrechts Genüge getan.

Die durch den ehemaligen Präsidenten Mohammad Chatami abgeschaffte Praxis öffentlicher Hinrichtungen ist wieder eingeführt worden. In den ersten neun Monaten des Jahres 2007 wurden über 150 Menschen in den Straßen der iranischen Städte erhängt und öffentlich zur Schau gestellt. Noch vor wenigen Jahren war die iranische Presselandschaft im Vergleich mit anderen Ländern im Nahen Osten einmalig vielfältig. Durch etliche Zeitungsverbote wurde mittlerweile jegliche kritische Stimme zum Schweigen gebracht.

Mit großer Brutalität schob das Regime mittlerweile Hunderttausende afghanische Flüchtlinge in das Nachbarland ab. Augenzeugen berichten, dass Sicherheitskräfte bei Razzien sogar Flüchtlinge von einem Hochhaus heruntergeworfen hätten. Gewerkschaftler wurden verhaftet, kritische Geistliche zu langjähriger Haftstrafe verurteilt - unter anderem der quietistische Ajatollah Hossein Kazemeyni Boroujerdi. Letzterer war in erster Instanz sogar zum Tode verurteilt worden, weil er die Vermischung von Staat und Religion ablehnt.

Gleichzeitig nutzt das Regime den US-amerikanischen "Iran Democracy Fund", um den Widerstand abzuwürgen. Das Programm der US-Regierung stellt Geld für einen langsamen "Regime Change" in Iran bereit. Die Propaganda des Regimes erklärt unter Verweis darauf jedoch jeden Dissidenten zum "amerikanischen Spion". Darauf haben bereits viele Experten in Washington hingewiesen. Das Weiße Haus aber stockte die Mittel für dieses Programm für das Jahr 2008 von 75 Millionen auf 108 Millionen Dollar auf.

Stille an der Menschenrechtsfront

Weder aus Europa noch aus den USA gab es Unterstützung für Boroujerdi, auch sonst herrschte nur Stille an der Menschenrechtsfront. Die Europäische Union hat in den letzten Jahren kaum mehr kritische Worte an Iran gerichtet. Mit dem Hinweis auf die akuten Atomverhandlungen hat auch die Bundesregierung die iranische Menschenrechtssituation nicht mehr thematisiert. "Wir wollen die schwierigen Verhandlungen mit Iran nicht noch verkomplizieren", hieß es immer wieder. Es ist zweifelhaft, ob sich eine internationale Herrschaft des Rechts realisieren lässt, wenn die Uno-Kinderrechtskonvention und damit das Verbot der Hinrichtung von Minderjährigen sofort dem Nichtverbreitungsvertrag geopfert wird.

Ohne Zweifel aber sind diese Begründungsmuster nun vor dem Hintergrund des US-Berichts nichtig. Die EU muss endlich wieder Menschenrechtspolitik machen. Die Suche nach Partnern gegen Ahmadinedschad muss aber auch eine Suche nach seinen Opfern innerhalb Irans sein. An dieser Stelle wird Menschenrechtspolitik knallharte Sicherheitspolitik. Die Passivität der Bundesregierung in der Menschenrechtsfrage beraubt uns - bei einer noch lange nicht beigelegten Krise - der eigenen Handlungsfähigkeit. Aber auch unserer moralischen Glaubwürdigkeit. Dies zu verhindern, dafür hat uns ausgerechnet die Erkenntnis der US-Geheimdienste nun Zeit gegeben. Deutschland und die EU müssen sie nutzen.

URL: http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,521627,00.html

احمدی نژاد و هیتلر

2007-08-16T12:07:00.002+02:00

برای بزرگ نمایی روی عکس کلیک کنید

«Barbarische Schauspiele»:

2007-08-02T20:43:00.000+02:00

Empörung über Hinrichtungswelle im Iran

Im Iran sind mehrere verurteilte Mörder öffentlich hingerichtet worden. In Deutschland kritisierten die Grünen die «grausamen Justizmorde» scharf.

Die Hinrichtungswelle im Iran dauert an. Am Donnerstag wurden in der Hauptstadt Teheran zwei wegen Mordes verurteilte Männer öffentlich gehenkt. Die beiden waren beschuldigt worden, im August 2005 den stellvertretenden Generalstaatsanwalt Massud Mokadass ermordet zu haben. Die Exekution wurde von Hunderten von Schaulustigen beobachtet.

Mehr in der Netzeitung:
# Amnesty erfreut über Rückgang bei Hinrichtungen 27. Apr 2007 15:55
# Internationale Kritik an Hinrichtungen im Irak 15. Jan 2007 17:29, ergänzt 18:04
# Irakisches TV zeigt Saddam-Hinrichtung 30. Dez 2006 14:58, ergänzt 18:03
Erst am Mittwoch waren in der Provinz Chorassan im Nordosten des Landes sieben Iraner hingerichtet worden. Sie seien wegen Vergewaltigung, Entführung und Raubüberfalls schuldig befunden worden, sagte ein Polizeisprecher in der Provinzhauptstadt Maschad der amtlichen iranischen Nachrichtenagentur IRNA. In der vergangenen Woche waren nach Behördenangaben 16 Iraner wegen Gewaltverbrechen Verurteilte gehängt worden. Weitere Angeklagte sind kürzlich wegen ähnlicher Verbrechen ebenfalls zum Tode verurteilt worden.

Im Iran werden die Todeskandidaten bei Hinrichtungen üblicherweise am Ort ihrer Tat mit dem Strang um den Hals von einem Kran hochgezogen, damit sie für Schaulustige besser sichtbar sind. Die Hinrichtung ist dadurch qualvoller, da der Tod langsamer eintritt.

In Deutschland stieß das Vorgehen der iranischen Behörden auf scharfe Kritik. Grünen-Chefin Claudia Roth forderte das Oberste Gericht des Landes und den Chef der iranischen Justiz auf, «dieser Welle des Terrors Einhalt zu gebieten». Zwei ebenfalls zum Tode verurteilte kurdische Journalisten müssten begnadigt werden. «Die beiden Journalisten dürfen nicht hingerichtet werden, der Iran, eine der ältesten Kulturnationen der Welt, darf nicht in der Barbarei versinken», sagte Roth.

Die Grünen-Politikerin warnte vor diesem Hintergrund vor einer «neuen Qualität des Terrors», sollte das Regime in Teheran die Arbeit von Journalisten zur Spionage erklären. «Die Botschaft ist klar: Wer etwas Ungenehmes sagt, wer kritische Fragen stellt, dem droht der Tod», sagte Roth.

Roth kritisierte auch die Art und Weise der Hinrichtungen. «Menschen werden in barbarischen Schauspielen öffentlich hingerichtet, weil sie 'Feinde Gottes' seien, weil sie 'Gesindel' seien, Menschen ohne Obdach, suchtkranke Menschen», sagte die Grünen-Politikerin. «Hier tobt ein Terrorapparat, der sich in schlimmster menschenverachtender Weise als Herr über Leben und Tod aufspielt, der brutal ausmerzt, was ihm als 'lebensunwertes Leben' erscheint, und der auch nicht davor zurückschreckt, schmutzige tagespolitische Spiele als Wille und Richtspruch Gottes zu inszenieren.» (nz/dpa)
Quelle: Netzeitung

خبر فوری : کیانوش سنجری از کشور خارج شد

2007-04-15T10:17:00.000+02:00

کیانوش سنجری فعال جنبش جوانان و وبلاگ نویس منتقد حکومت دینی ایران که چندی پیش نیز به اتهام حضور در تجمع هواداران آیت الله بروجردی در تهران بازداشت و منتقل به زندان اوین شده بود ، بر اثر فشارهای مضاعف وزارت اطلاعات و دادستانی انقلاب اسلامی تهران ، و همچنین تهدیدات نیروهایی که بی نام و نشان می باشند و عمدتا با تلفن و یا حتی مراجعه به منزل ایشان صورت می گرفته و دست آخر به تهدیدات جانی ایشان منجر شده بود از کشور خارج شده و هم اکنون در یکی از کشورهای همسایه ایران به سر می برد .

کیانوش سنجری که بدلیل فعالیتهای سیاسی و حکمهای طویل المدت زندان ممنوع الخروج شده بود مجبور به ترک کشور به صورت غیر قانونی شده است و هم اکنون در وضعیتی نا بسامان و خطر ناک به سر می برد .

از تمامی فعالین حقوق بشری و همچنین فعالان سیاسی درخواست امداد حقوقی عاجل برای انتقال ایشان به کشور ثالثی داریم .

کمیته حقوقی فدراسیون دانشجویان مدافع صلح و حقوق بشر

iranstudents@gmail.com

Vorkämpfer für Islam-Austritte mit dem Tod bedroht

2007-03-01T10:56:00.000+01:00

Von Anna Reimann 21. Februar 2007 © SPIEGEL ONLINE 2007

Muslime dürfen ihrer Religion nicht den Rücken kehren: Mit diesem Glaubensgesetz bricht die Exil-Iranerin Mina Ahadi und ihr neu gegründeter "Zentralrat der Ex-Muslime". Jetzt steht sie unter Polizeischutz, die Mitglieder werden bedroht.
Berlin - Wenn ein Muslim seiner Religion den Rücken kehren will, wird er in vielen islamischen Ländern von der Todesstrafe bedroht. In Iran, Saudi-Arabien, Afghanistan, Pakistan, Sudan und Mauretanien können Abtrünnige des islamischen Glaubens im Sinne der Scharia hingerichtet werden. In anderen Ländern werden Konvertiten zwar nicht von Gerichten bestraft, aber ausgegrenzt: Familie und Freunde wenden sich ab, Menschen verlieren ihren sozialen Rückhalt.
Auch in Europa ist der Abschied vom Glauben unter Muslimen ein Tabu. Er vollzieht sich allenfalls hinter verschlossenen Türen - und wehe, wer sich nicht an diese Regel hält. Das muss gerade die in Deutschland lebende Exil-Iranerin und Menschenrechtlerin Mina Ahadi erfahren. Sie hat mit etwa vierzig anderen ehemaligen Muslimen den "Zentralrat der Ex-Muslime" gegründet, um auf das Problem aufmerksam zu machen. Jetzt lebt sie unter Polizeischutz.
Seit der Verein existiert, wird sie "terrorisiert" - so nennt es Ahadi selbst. Im Internet wurden die Mitglieder mit dem Tod bedroht: Es brauche gar keine offizielle Fatwa gegen Ahadis Zentralrat, also keinen offiziellen Aufruf von Religionsgelehrten, stand da zu lesen. Vielmehr schreibe der Koran vor, was mit solchen Menschen zu machen sei.
Im Klartext: Das islamische Recht der Scharia droht nach radikaler Auslegung Konvertiten mit der Todesstrafe - und damit drohen die Internet-Islamisten auch dem Zentralrat der Ex-Muslime (der Koran selbst allerdings verbietet weltliche Bestrafung für Konvertiten).
Vor einer Woche dann wandte sich die Polizei an Ahadi. Sie wurde unter Personenschutz gestellt - wie die Grünen-Politikerin Ekin Deligöz, die kürzlich Musliminnen in Deutschland zum Ablegen des Kopftuchs aufgefordert und damit den Zorn der Islamisten auf sich gezogen hatte.
"Ich hoffe auf mehr Frieden"
Die Eskalation zeigt, wie groß das Tabu ist, an dem der Zentralrat der Ex-Muslime rührt. In genau einer Woche wollen sich die Mitglieder erstmals auf einer Pressekonferenz vorstellen und öffentlich ihre Abkehr vom Islam bekennen - mit Fotos und dem Slogan "Wir haben abgeschworen".
Sie habe sich nicht ausgesucht, dass sie als Muslimin geboren wurde, sagt Ahadi. Mit dem Zentralrat der Ex-Muslime wolle sie vor allem unterdrückten Frauen einen Ausweg bieten. Säkulare Menschen, die in Deutschland leben und integriert sind, müssten verteidigt werden. "Wir wollen unserer Gesellschaft zu einem besseren Zusammenleben verhelfen. Ich hoffe auf mehr Frieden."
Ahadi und ihre Verbündeten haben für ihre Vereinigung einen provokanten Titel gewählt - schließlich gibt es den Zentralrat der Muslime in Köln. Dessen Vorsitzender Ayyub Axel Köhler sagte der "taz", er könne die Motivation des Vereins "einfach nicht verstehen". Aber "in diesem Land kann sich jeder organisieren, das Recht dazu haben sie natürlich".
Vizevorsitzende soll Arzu Toker werden, Publizistin, gebürtige Türkin und Ex-Mitglied des WDR-Rundfunkrats. Mehrere Vorstandmitglieder sind nach "Focus"-Informationen Mitglieder kommunistischer Parteien in Iran und im Irak. Ahadi sagt dazu, zwar seien manche links - aber in dem Verein gehe es nicht um politische Ausrichtungen. Es gehe um das gemeinsame Anliegen.
"Auch in der arabischen Welt wird das diskutiert werden"
Der Fall Deligöz, jetzt der Fall Ahadi, dazu die Geschichte von Ayaan Hirsi Ali, die in den Niederlanden für die Rechtsliberalen im Parlament saß, sich unter Kritik vom Islam abwandte und nach Morddrohungen in die USA übersiedelte: Die Probleme gerade muslimischer Frauen in westlichen Gesellschaften sind offensichtlich.
Ein Austritt aus dem Islam gelte als "Hochverrat", sagt Islamwissenschaftlerin Melanie Kamp vom Zentrum Moderner Orient. Wenn man als Muslim öffentlich und in der Gruppe den Austritt erkläre, provoziere man Reaktionen islamischer Theologen. Ahadi kann sich vorstellen, "dass es Aufrufe zur Fatwa gegen uns geben wird. Auch in der arabischen Welt wird unser Projekt diskutiert werden".
Der Zentralrat der Ex-Muslime sei eine Chance, sagt Cem Özdemir, Abgeordneter der Grünen im Europaparlament. Denn die größte Herausforderung sei, dass Menschen muslimischer Herkunft sich gegenseitig respektieren - "dass Aleviten Sunniten anerkennen, aber auch Atheisten respektiert werden". Wenn der Zentralrat der Muslime den Zentralrat der Ex-Muslime anerkenne, sei schon viel erreicht, sagt Özdemir.
"Es kann nicht darum gehen, den Glauben zu bekämpfen"
Noch eine Hoffnung verbindet der Grüne mit Ahadis Projekt: einen differenzierten Blick auf Menschen aus muslimischen Ländern in Deutschland. "Wir müssen begreifen und aushalten, dass die 3,5 Millionen Muslime in Deutschland in höchstem Maße heterogen sind, einige eben mit Religion nichts am Hut haben und sich nicht als Muslime identifizieren, auch wenn sie als Muslime geboren sind."
Dass sich viele Menschen dem neuen Zentralrat der Ex-Muslime anschließen werden, glaubt Özdemir allerdings nicht. Wenn sich ein Muslim gegen seine Religion entscheide, mache er das in aller Regel privat, indem er seine Religion schlicht nicht mehr praktiziert. "Das öffentliche Bekenntnis zum Atheismus ist eher ungewöhnlich."
Mit gemischten Gefühlen sieht Deligöz Ahadis Vorhaben. "So etwas muss es geben können. Schließlich haben die jetzigen Verbände keinen Alleinvertretungsanspruch", sagt die Grünen-Politikerin. Vielfalt fördere die Diskussion.
Aber durch die Bezeichnung Ex-Muslime bekomme das Vorhaben einen negativen Beigeschmack. "Es kann doch nicht darum gehen, den Glauben zu bekämpfen. Es muss die Religion modernisiert werden." Denn Glaube sei nicht per se negativ, er könne auch Halt geben. "Ich halte einen modernen, aufgeklärten Islam für möglich. Deshalb würde ich lieber dafür kämpfen."

Quelle: www.spiegel.de/politik/deutschland/0,1518,466082,00.html

2007-02-05T15:56:00.000+01:00

Kurz vor dem Jahrestag der Islamischen Revolution wächst in der iranischen Bevölkerung der Unmut über Mahmud Ahmadinedschad. Die Lebensmittelpreise sind rasant gestiegen - und die Menschen geben ihrem Präsidenten die Schuld daran. Da helfen auch Gute-Laune-Offensiven wie ein eigens veranstaltetes "Atomfest" nicht.

Teheran - Reza Daneshvar kann seinen Zorn nicht zurückhalten. "Die Regierung hätte etwas unternehmen müssen. Es gibt ja Gesetze, dass die Preise nicht steigen dürfen, aber sie haben sich nicht darum gekümmert", schimpft der Teheraner Obst- und Gemüsehändler.

Es sind Tomaten, über die sich Daneshvar so erregt. Tomaten sind im Iran unentbehrlich. Es gibt sie morgens zum Frühstück und abends als Salat. Doch vor ein paar Monaten geriet das Land plötzlich in eine tiefe Tomatenkrise. Innerhalb weniger Wochen explodierten die Preise. Im Sommer kostete ein Kilo rund 3500 Rial, also etwa 30 Cent. Dann wurden es 5000, 10.000, 15.000 Rial. Innerhalb von drei Monaten war der Preis um fast das Zehnfache gestiegen, auf 30 000 Rial. Tomaten waren zum Luxusgut geworden. Die Zeitungen berichteten darüber. Die Parlamentarier stellten offizielle Anfragen, was die Regierung zu unternehmen gedenke. Die antwortete ausweichend.

Wie Irans Regime das Internet behindert

2007-01-07T15:54:00.000+01:00

Von Swantje Karich

Auch Mahmud Ahmadineschad ist ein Blogger. Einer von über hunderttausend in Iran. Die Internetbegeisterung im Land ist riesig. Entsprechend ängstlich betrachtete das konservative Regime, was auf die Bildschirme der Iraner gelangt. Besonders, wenn es kritischer ist als die Kommentare des Präsidenten. Doch eine klare Linie der Zensur ist nicht zu erkennen. Was man lesen kann und was vom Regime geblockt wird, ändert sich täglich.

„Ich kann Wikipedia.com und alle deutschen Zeitungsseiten im Internet öffnen, aber nicht Youtube.com. Und auch nicht einige Seiten von Google.com.“ Dieser Test verschiedener Internetseiten durch einen Iraner, der in Teheran lebt, liegt vier Tage zurück. Vor fünf Tagen schrieb er noch, daß auch Wikipedia.com und Amazon.com gesperrt seien. Der Test der Websites wieder einen Tag später ergab dann, daß die Seiten Wikipedia.com und Amazon.com nun doch wieder in Iran gesperrt seien, und ein Hinweis erschien, daß der Zugang zu diesen Seiten verboten sei.

Youtube ist gesperrt

Doch welche Internetseiten sind nun wirklich gesperrt? In der letzten Woche hatte es Berichte darüber gegeben, daß die beliebtesten Websites der Welt, darunter auch die Filmdatenbank Imdb.com, von iranischen Behörden geblockt worden seien. Robert Tait, Korrespondent des „Guardian“, schrieb aus Teheran, daß die zuständige Behörde die Maßnahmen gegen unliebsame Seiten verschärfen wolle. Bisher hatte die Sperrung einzelner Websites in erster Linie oppositionelle Gruppen getroffen oder solche Seiten, die als „unmoralisch“ angesehen werden. Englischsprachige Seiten waren nicht darunter. Seit längerer Zeit ist bekannt, daß die Farsi-Ausgabe der Internetseite der BBC geblockt wird. Das Verbot von Youtube.com überrascht wenig. Es hängt zusammen mit dem Skandal um ein privates Sexvideo einer bekannten, iranischen Schauspielerin Zahra Amir Ebrahimi (siehe: Iran: Ein Sex-Video provoziert die Machthaber).

Die Frage, wie weit die Zensur in Iran wirklich geht und welche Auswirkungen sie hat, wird im Netz heftig diskutiert. Einer der bekanntesten iranischen Blogger, Hossein Derakhsan (sein Blog aus dem kanadischen Exil ist für Iraner gesperrt; siehe: Hossein Derakhshan: Vater der Blogger), löste die Debatte aus, als er sich in einem Leserbrief Robert Taits Bericht kritisierte. Derakhsan widersprach der Einschätzung, daß die iranische Regierung eine verschärfte Zensur im Internet verfolge. Wenn es um Iran gehe, so Derakshan, warte man eine Bestätigung solcher Meldungen gar nicht erst ab, sondern halte sie ad hoc für glaubwürdig.

Etwa 7,5 Millionen Surfer

Die Debatte zeigt, wie schwer es ist, sich ein Bild von der Lage in Iran zu machen - einem Land zwischen Freiheit und Zwang, Bildung und Doktrin, einem Land, in dem nach Israel mit etwa 7,5 Millionen Surfern die meisten Internetnutzer im Mittleren Osten zu finden sind. Die schwer nachzuvollziehende Vorgehensweise der Regierung Ahmadineschad bestätigt Bekanntes: Die Strategie dieses Staates ist das Unberechenbare. Er verweigert bewußt der Opposition einen Gegner, der einzuschätzen ist und gegen den Massen mobilisiert werden könnten. Vor einiger Zeit etwa versuchte der Präsident durchzusetzen, daß Frauen in Fußballstadien gehen dürfen und überraschte so seine politischen Gegner. Ahmadineschad spielt mit seinen politischen Gegnern im eigenen Land geschickt Katz und Maus.

Nachweise, daß sich die Lage verschärft, sind nur schwer zu erbringen, da jeden Tag auch wieder Zeichen in die andere Richtung deuten. Die Debatte zwischen Robert Tait und Hossein Derakhsan bestätigt die Hilflosigkeit auf allen Seiten. Die Iraner umschreiben diese Bewegung mit dem „Gang einer Welle“, die völlig unerwartet über Bord schwappen und ungeheure Kraft entwickeln kann. So wenig vorhersehbar die Regierung sich beim Skandal um Zahra Amir Ebrahimi verhält, so unberechenbar zeigt sie sich nun auch im Vorgehen gegen westliche Internetseiten. Die Iraner sind an dieses Wechselspiel gewöhnt, zwischen Hoffen und Ernüchterung: Ahmadineschad verspricht und nimmt wieder zurück, die Regierung droht und setzt es dann doch nicht um, dann droht sie nicht - und verhaftet und verurteilt. Die Wellenbewegung hat System und zermürbt jene, die sich eigentlich gegen das totalitäre System zur Wehr setzen würden.

Man braucht viel Geduld

Es bleibt nur eins, Fakten zu sammeln und so zu überzeugen: Auch Hossein Derakhsan berichtete in den vergangenen Monaten immer wieder, was die iranischen Medien zu spüren bekämen: „Shargh“, eine der wenigen reformorientierten Zeitungen, ist geschlossen worden; kritische Blogger und Journalisten wurden verhaftet; Satellitenschüsseln sind verboten, und seit einigen Monaten hat die Polizei verstärkt kontrolliert und sie beschlagnahmt. Wodurch eines der wichtigsten Instrumente wegfällt, sich über die Lage in der Welt zu informieren.

Auch das Internet als mögliches Ersatzmedium wird nicht nur geblockt. Die letzte empfindliche Maßnahme der Regierung war, den iranischen Internetanbietern vorzuschreiben, die Bandbreite auf 128 Kilobit pro Sekunde zu begrenzen - das ist gerade einmal doppelte Modemgeschwindigkeit. „Da jedoch Millionen von Menschen täglich an diesen Leitungen zapfen und die Dateien immer größer werden, ist das Herunterladen von Musik, Videos oder Fernsehprogrammen nur noch mit sehr viel Geduld möglich“, bestätigt uns ein Internetnutzer aus Teheran. „Aber auch wenn das Internet noch langsamer wird: Wir sind hier trotzdem alle besessen von den Möglichkeiten, die es uns bietet, unseren Geist frei zu halten, und der bleibt schwer zu kontrollieren“, sagt er.

Ein neues Programm kann nun vorerst helfen, Blockaden im Internet zu umgehen. Anders als Vorgänger-Programme wie „JAP“ versucht das Programm „Psiphon“ nicht, die Spur des Users zu verschleiern, sondern es setzt auf die Hilfe möglichst vieler Nutzer in liberalen Ländern, die das Programm auf ihrem Computer installieren. Dann loggen sich die Surfer aus den von Zensur oder Restriktionen betroffenen Gebieten an diesem Standort ein und nutzen ihn als Brücke, um sich frei im Internet bewegen zu können.

So bleibt das Internet weiter - da hilft kein Verbot von Youtube oder Amazon - der Kommunikationskanal der Jugend, sich über Ereignisse und Entwicklungen auf dem laufenden zu halten. Berechenbarer wird das Leben in Iran dadurch nicht.

Quelle: FAZ.NET

آخرین وضعیت پرونده دلارا دارابی دختر 20 ساله محکوم به اعدام

2006-12-29T20:58:00.000+01:00

دلآرا دارابی که در سال 82 به اتهام قتل دخترعموی پدرش به قصاص نفس ( اعدام) محکوم شده بود، هم اکنون در بند عمومی زندان رشت در شرایط نامساعدی به سرمیبرد.

خانواده وي میگویند : " پس از اینکه پرونده دلآرا ابعاد رسانه ای پیدا کرد، وی به دلایل نامعلوم تحت فشار و نظارت بیش از اندازه قرار گرفته است. در حال حاضر شرایط وی در زندان نامناسب است و با وجود اینکه پرونده او در تهران تحت رسیدگی است ازانتقالش به زندان اوین خودداری میشود."

آنها می افزایند: "وي به دليل شرايط نامناسب نگهداري از وضعيت نامساعد جسمي رنج برده و به سبب سوءتغذيه و فشار عصبي به ناراحتي معده و سوءهاضمه دچار گشته است."

دلآرا دارابی به اتهام قتل دخترعموی پدرش بازداشت و از سوی شعبه 107 دادگاه ویژه اطفال رشت به اعدام محکوم شد که این حکم در شعبه 33 دادگاه تجدید نظر به تایید رسید. وی هنگامی که توسط پدرش به پلیس تحویل داده شد، در مقطع پیش دانشگاهی تحصیل میکرد و تنها 17 سال داشت.

این حکم در حالی صادرشد که دلآرا، دو هفته پس از اقرار نخستین، ارتکاب به قتل را انکار کرد، وی میگوید" با یقین به اینکه دادگاه او را به دلیل داشتن سن کمتر از 17 سال به اعدام محکوم نمیکند، ارتکاب به قتل را پذیرفته تا امیر حسین (دوست پسرش) که در آن زمان 22 سال داشته است، اعدام نشود." با این حال امیرحسین دیگر متهم پرونده در مقابل اعترافات دلآرا سکوت نموده و تنها به اتهام مشارکت در قتل به 10 سال زندان محکوم گشته است.

دلآرا، پس از آگاهی از اینکه تنها زمان اجرای حکم اعدام برای کودکان متهم به قتل تفاوت دارد، خواهان تجدیدنظردرپرونده خود شد که هم اکنون پرونده برای رسیدگی مجدد به دیوان عالی کشور ارجاع داده شده است. عبدالصمدخرمشاهی وکیل دل آرا نیز با توجه به چپ دست بودن موکلش؛ ایراداتی را به پرونده وارد نموده است ، خرمشاهی معتقد است: " که دلارا نمیتوانسته 18 ضربه به بدن مقتول وارد کند و دارای چنین توانایی جسمانی نبوده است."

همچنین به گفته ی آسیه امینی روزنامه نگار پیگیر پرونده دلآرا: " بسیاری از جزئیات پرونده ناقص است، آزمایش خون انجام نشده، آلت قتاله انگشت نگاری نشده و دادگاه تنها بر مبنای اعتراف اولیه متهم رأی را صادرنموده است، در حالی که این سوال مطرح میشود که چطور دادگاه، اقرار يک طفل را سند قرارمیدهد اما انکار چندين‌باره پس از آن را مورد توجه قرار نمی‌دهد و مراحل تحقيق پرونده او کامل نمی‌شود؟ "

چندی پیش تعدادي از آثار نقاشی دلارا دارابی که در زندان ترسیم شده بود، در گالری گلستان تهران به نمايش گذاشته شد.خانواده دلآرا بر اين نكته تأكيد دارند كه: "برخورد مامورین زندان به دلایل نامشخصی با وي تغییر یافته و بسیار نامناسب است"

دلآرا در بخشی از پیام خوشامد به بازدید کنندگان آثارش آورده: "مجموعه‌ای که پيش روی شماست، کلکسيونی از عشق و شادی من است که تقديم ديدگان شما کرده‌ام. تا بی‌هيچ قضاوتی درباره دلآرا به تماشای روح او بنشينيد! بی‌هيچ قضاوتی ببينيد! نمی‌دانم از کدام جاده سرزمينمان برای ديدن نقاشی‌های من آمده‌ ايد مهم هم نيست چون به هر صورت می‌دانم که راهنمای شما 'عشق' بوده است. عشق به زندگی، به انسان، به ايمان که باورداشتن همه اينهاست. "

لازم به ذکر است دل آرا دارابی هم اکنون برخلاف اصل تفكيك جرائم و طبقهبندي مجرمين در بندعمومی زندان رشت نگهداری میشود

قطعنامه سازمان ملل درباره نقض حقوق بشر در ایران

2006-12-22T12:20:00.000+01:00

مجمع عمومی سازمان ملل که در آن ۱۹۲ کشور عضويت دارند در قطعنامه ای که با ۷۲ رای موافق
۵۰ رای مخالف و ۵۵ رای ممتنع بتصويب رسيد از موارد گسترده نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی در ايران بشدت ابراز نگرانی کرده است.

در اين قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل از بابت آزار و اذيت و ارعاب و محاکمه و مجازات گروهها و مدافعان حقوق بشر و مخالفان سياسی و ناراضيان مذهبی روزنامه نگاران نمايندگان مجلس دانشجويان روحانيان استادان دانشگاه وبلاگ نويسان و اعضای اتحاديه های کارگری ابراز نگرانی شديد کرده است.

پيش از صدور اين قطعنامه تلاش هيات نمايندگی جمهوری اسلامی برای جلوگيری از صدور آن با شکست مواجه شد.

در قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل از نظام قضايی جمهوری اسلامی انتقاد شده و گفته شده است که اين نظام قضايی همواره خلاف معيارهای بين المللی بوده است.

قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل جمهوری اسلامی را به خاطر استفاده از شکنجه و اعدام های عمومی و تبعيض عليه زنان، دختران و اقليت های بومی و مذهبی مقصر دانسته است.

قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل همچنين از جمهوری اسلامی خواسته است محترم شمردن کامل حقوق انسانها برای گردهمآيی و آزادی بيان را تضمين کند و به آزار و اذيت فعالين حقوق بشر و مخالفان سياسی پايان دهد استفاده از شکنجه را متوقف کند و محترم شمردن کامل روند اجرای قانون را تضمين کند.

جمهوری اسلامی مکررا به خاطر موارد نقض حقوق بشر از جمله اعدام نوجوانان کمتر از هيجده سال و اعمال مجازات های شديد ديگر چون شلاق زدن قطع عضو بدن حبس مخالفان سياسی و بستن روزنامه ها و سايتهای اينترنتی مورد حمله قرار گرفته است.

در نشست مجمع عمومی سازمان ملل جمهوری اسلامی با حمايت پاکستان و زيمبابوه تلاش کرد از تصويب اين قطعنامه ممانعت به عمل آورد اما اعضای سازمان ملل با ۸۱ رای مخالف در برابر ۷۵ رای موافق و ۲۴ رای ممتنع درخواست جمهوری اسلامی را رد کردن

دستگیری گروهی از مسیحیان توسط وزارت اطلاعات

2006-12-18T00:09:00.000+01:00

روز یک شنبه ۱۹/۹/۸۵ تعداد زیادی از هموطنان مسیحی در شهرهای مختلف ایران از جمله تهران، کرج، رشت بازداشت گردیده اند و وزارت اطلاعات آنها را تحت فشار قرار داده است تا از اجرای مراسم مذهبی خودداری کنند. همچنین به منازل تعداد زیادی از مسیحیان یورش برده و کتاب های مذهبی، سی دی ها و عکس های آنها را ضبط نموده است. خانواده های معترض تهدید شده اند که در صورت ادامه ی اعتراضات، آن ها نیز دستگیر خواهند شد ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه ۲۵ آذر ۱٣٨۵ - ۱۶ دسامبر ۲۰۰۶

به گزارش فعالان حقوق بشر در ایران، وزارت اطلاعات در آستانه کریسمس تعداد زیادی از هموطنان مسیحی را دستگیر و بازداشت نموده است.
طی روز یک شنبه ۱۹/۹/٨۵ تعداد زیادی از هموطنان مسیحی در شهرهای مختلف ایران از جمله تهران، کرج، رشت بازداشت گردیده اند و وزارت اطلاعات آنها را تحت فشار قرار داده است تا از اجرای مراسم مذهبی خودداری کنند. همچنین به منازل تعداد زیادی از مسیحیان یورش برده و کتاب های مذهبی، سی دی ها و عکس های آنها را ضبط نموده است.
اسامی تعدادی از بازداشت شد گان که در پی یورش وزارت اطلاعات به محل های اجرای مراسم مذهبی دستگیر شده اند به قرار زیر می باشند .

۱- خانم شیرین صادق خانجانی، از اعضای کلیسایی در تهران
۲- آقای بهروز صادق خانجانی، شبان کلیسایی در تهران
٣- آقای حمید رضا طلوعی نیا، از اعضای کلیسایی در تهران
۴- آقای بهنام ایرانی، از اعضای کلیسایی در کرج
۵- آقای بهمن ایرانی، از اعضای کلیسایی در کرج
۶- آقای شاهین تقی زاده، از اعضای کلیسایی در رشت، دارای یک فرزند ۴ ساله
۷- آقای یوسف نور خانی، از اعضای کلیسایی در رشت، دارای دو فرزند
٨- آقای ماتیاس حق نژاد، از اعضای کلیسای رشت، دستگیری در روز سه شنبه، طی روز گذشته آزاد شد
۹ - آقای پرویز خلج زمانی، از اعضای کلیسایی در رشت، دارای یک فرزند ٣ ساله
۱۰- آقای محمد بلیاد، از اعضای کلیسایی در رشت
۱۱- آقای پیمان سالا روند، سهراب صیادی
۱۲- آقایان داود و امین از اعضای کلیسای رشت آزاد شدند.
در پی بازداشت هموطنان مسیحی از کلیسای رشت خانواده های آنها نسبت به این مسئله با تجمع در مقابل دادگستری رشت اعتراض نمودند و خواهان اطلاع یافتن از وضعیت عزیزان خود شدند که با برخورد اهانت آمیز و خشن وزارت اطلاعات روبرو گردیدند . مامورین وزارت اطلاعات آنها را تهدید نمودند که در صورت ادامه دادن به اعتراضات بازداشت خواهند شد و همچنین روی آنها فشار می آورد که مراسم مذهبی خود را برگزار نکنند. در آستانه میلاد حضرت مسیح، فشار ها و دستگیری ها شدت یافته و همچنان ادامه دارد.
از سوی دیگر آقای شاهین تقی زاده که دارای مدرک کارشناسی نساجی می باشد به دلیل اعتقادات مذهبی از کار اخراج گردیده است. و اخیرا وزارت اطلاعات از اقلیت های مذهبی که مراسم مذهبی خود را در کلیسای رشت به جا می آورند خواسته است کپی مدارک شناسایی خودشان را به وزارت اطلاعات تحویل دهند.

Situation im Iran verschlechtert sich weiter

2006-12-16T17:24:00.000+01:00

Teheran - Anmesty International hat darauf hingewiesen, dass die Meinungs- und Informationsfreiheit im Iran zunehmend eingeschränkt wird.

In einer Anfang Dezember veröffentlichten Stellungnahme ist die Rede davon, dass die iranische Regierung immer wieder Zeitungen verbietet und Webseiten schließt, den Zugang zu beliebten Internetseiten blockiert und Journalisten und Blogger einschüchtert oder sogar verhaftet. Ziel des Mullah-Regimes ist es offenbar, den Zugang zu unabhängigen Informationen und zu kritischen Einschätzungen der „Islamischen Republik“ zu unterbinden oder zumindest zu erschweren.

Dabei richten sich die Bemühungen derzeit verstärkt auf die Möglichkeiten, die das World Wide Web bietet. Zum einen versuchen die Behörden, das Angebot möglichst umfassend zu kontrollieren. Seit Sommer hat eine Information Technology Company einen Filter in Betrieb, der nach Aussage des Unternehmens mehr als zehn Millionen Webseiten überprüft und 200-300 pro Tag sperrt, weil sie „unmoralische“ Inhalte verbreiten oder gegen die „Prinzipien des Islam“ gerichtet seien. Betroffen sind zu einem guten Teil allerdings sites, die „ungefilterte“ Informationen bieten, wie Nachrichtendienste oder Menschenrechtsorganisationen. Zu den in jüngster Zeit ganz oder zeitweise blockierten Webseiten gehören u.a. Wikipedia oder der Internetauftritt des Internationalen Komitees gegen Steinigung. Neben derart offenen Zensureingriffen sind es technische Maßnahmen, mit denen die Möglichkeiten der iranischen Bevölkerung, das Internet zu nutzen, eingeschränkt werden. So legt seit Oktober eine Telekommunikationsrichtlinie fest, dass online nicht mehr als 128 Kilobits pro Sekunde übertragen werden dürfen; Internetprovidern ist es verboten, schnelle Breitbandverbindungen anzubieten.

Zum anderen werden die Nutzerinnen und Nutzer umfassend überwacht. Der Geschäftsführer besagter Information Technology Company hatte bereits im Mai angekündigt, dass die neuen Filterprogramme „jeden Internetbenutzer im Land identifizieren“ könnten. Dies scheint keine leere Drohung zu sein, denn Amnesty International benennt einen Fall, in dem ein Mann zu einem halben Jahr Gefängnis wegen „Mitgliedschaft in einer illegalen Oppositionsgruppe, die die nationale Sicherheit gefährdet“, verurteilt wurde. Zu den zentralen Vorwürfen habe gehört, dass der Mann diverse Webseiten besucht und von dort eMails an Freunde verschickt habe. Auch Menschenrechtsaktivisten sehen sich offenbar in zunehmendem Maße mit Vorladungen und Anklagen konfrontiert, weil sie ausländische Internetangebote nutzen.

Bei den herkömmlichen Massenmedien sieht die Lage nicht besser aus. Im Jahr 2006 wurden wieder Zeitungen geschlossen und Bücher, die bislang zugelassen waren, verboten. Journalisten sehen sich nach wie vor häufig mit vagen Anschuldigungen wie „Propaganda gegen das System“ oder der Beleidigung führender Persönlichkeiten konfrontiert. Vor allem aus der sehr lebendigen Blogger-Szene werden immer wieder Leute in Haft genommen. Auch die Informationsfreiheit der Bürgerinnen und Bürger ist im Visier des islamistischen Regimes: Im Sommer gab es eine Kampagne gegen den privaten Gebrauch von Satellitenschüsseln, in deren Verlauf Berichten zufolge Tausende Geräte konfisziert worden sein sollen.

_________________________________________________
Quelle: Humanistischer Pressedienst

هوای متعفن انتخابات

2006-12-15T17:46:00.000+01:00

از وبلاگ: http://1saoshyant.blogspot.com

تهران؛ ساعت 5.50
هوای انتخابات متعفن است. آنچنان که لعنت بر من باد را هزاران بار گفتم بر خودم که چرا رای دادم. عصبیام. خدا کند بوی گند نفت را به زور سر سفرهمان نچپانند. فکر کنم بعدش اعتصاب غذا باید کرد برای زنده ماندن. آخر یکی بگوید این اتوبوسهای خاک آلود که هی میآیند به میدان هفتحوض و جماعتی را جلوی در مسجد یاعلی یاعلی گویان پیاده میکنند از کجاست؟
یعنی رای من کشک؟ یعنی تف به رای من؟ رای؟ چه واژهی مسخرهای! به خدا اگر اصلاح طلبان هم انتخاب شوند دیگر رای نمیدهم. مملکت اینقدر بیصاحب؟ اینقدر مسخره؟ 2 ساعت داشتم مخ دوستم را میسابیدم که برود به این جماعت رای بدهد. به میدان که رسیدیم خیلی شیک پارک کرد گفت نگاه کن. دیدم که در عرض نیم ساعت حداقل 30-40 دستگاهی اتوبوس هی آمدند و دهاتی خالی کردند و رفتند به ناکجا آبادی که آمده بودند. زن بچه به بغل به خدا تا بحال تهران نیامده بود از بس به در و دیوار نگاه میکرد و تعجب زده بود که اینجا کجاست!
نارحتم. عصبی و دلگیر که چرا در ایران زاده شدم. برای لحظاتی از ایرانی بودن خود احساس شرمی عجیب کردم.اگر بچهی نارمکاید و حالش را دارید سری به میدان بزنید. این هجوم حتما تا الان هم ادامه دارد.

Tod dem Diktator

2006-12-11T17:24:00.000+01:00

IRANISCHE STUDENTEN STöREN REDE DES PRäSIDENTEN AHMADINEJAD
«Tod dem Diktator»

Ahmadinejad stösst nicht nur auf Gegenliebe. (Bild epa)
In Teheran haben gut 50 Studenten versucht, eine Rede des iranischen Präsidenten Ahmadinejad zu stören. Es war das erste Mal, dass ein Protest gegen den Präsidenten öffentlich wurde.

Dutzende von iranischen Studenten haben am Montag eine Rede des Staatspräsidenten Mahmud Ahmadinejad in der Universität Teheran gestört. Nach Angaben der Nachrichtenagentur Fars riefen sie «Tod dem Diktator». Die 50 bis 60 Studenten versuchten, auf das Podium zu gelangen, wurden jedoch von Kommilitonen daran gehindert. Es kam es zu einer Prügelei zwischen Anhängern und Gegnern Ahmadinejads, hiess es. Vor der Universität verbrannten die Studenten ein Bild des Präsidenten.

Der Präsident blieb ruhig

Der Präsident sei ruhig geblieben, meldete Fars. Nachdem die Protestierenden aus dem Saal gebracht worden seien, habe Ahmadinejad seine Ansprache von mehreren hundert Studenten zu Ende geführt.

Heftige Reaktionen auf beiden Seiten

Es war das erste Mal, dass Ahmadinejad in der Öffentlichkeit auf einen solchen Protest traf. Er war im Juni 2005 mit einem deutlichen Resultat in sein Amt gewählt worden. Ahmadinejad löst bei Anhängern wie Gegnern leidenschaftliche Reaktionen aus. Besonders in armen Provinzen des Landes zieht er regelmässig begeisterte Massen an. Er hat versprochen, den Ölreichtum des Landes gerechter zu verteilen.

Dagegen stossen die von ihm verfügten Einschränkungen der Pressefreiheit und studentischer Aktivitäten an den Universitäten auf den Widerstand von Anhängern einer grundlegenden Reform der Islamischen Republik.

_____________________________________
Quelle: NZZ

اعتراض دانشجویان به سخنرانی احمدی نژاد

2006-12-11T16:20:00.000+01:00

اعتراض دانشجویان امیرکبیر به سخنرانی احمدی نژاد

امروز، دوشنبه، ۲۰ آذر عده ای از دانشجويان دانشگاه اميرکبير با شعارهایی مانند «مرگ بر ديکتاتور» سعی کردند از سخنرانی محمود احمدی نژاد رييس جمهوری ايران در اين دانشگاه جلوگيری کنند.

به گزارش خبرگزاری ادوارنيوز، احمدی نژاد از صبح دوشنبه ۲۰ آذر به قصد سخنرانی در دانشکده پلی تکنيک دانشگاه امیرکبیرحضور يافت اما دانشجويان اين دانشگاه نيز با حضور گسترده در سالن محل سخنرانی، برنامه ريزی های قبلی نهادهای امنيتی برای در اختيار گرفته شدن سالن توسط دانشجويان دانشگاه امام حسين که صبح امروز با اتوبوس به اين دانشگاه منتقل شده اند را ناکام گذاشتند.

احمدی نژاد با اشاره به وجود دانشجويان سه ستاره در دانشگاه ها گفته است که به اين دانشجويان درجه ستوانی خواهد داد.

همچنین به گزارش خبرگزاری فارس، دانشجويان معترض، يکی از دوربين های صدا وسيما را شکستند. به گفته همين خبرگزاری، عده ای از دانشجويان هوادار رييس جمهوری شعار«احمدی احمدی» حمايت می کنيم سر دادند. درگيری اصلی بين بسيج و دانشجويان انجمن اسلامی صورت گرفت. اين انجمن اخيرا غير قانونی اعلام شد.

دانشجويان معترض همچنین شعارهايی چون «مرگ بر استبداد »، «دانشجو می ميرد ذلت نمی پذيرد» و«دروغگو، برو گمشو» سر دادند. این دانشجویان تصاویری از محمود احمدی نژاد را به آتش کشیدند

پیش از این و به مناسبت روز دانشجو ۱۶ آذر تظاهرات دانشجويی با شعار «دانشگاه زنده است» در دانشگاه های مختلف ایران برگزار شد.

به گزارش خبرنگاری مهر، آقای احمدی نژاد در مورد جنبش دانشجویی گفته است: « متاسفانه برخی از جنبش های دانشجويی که در دانشگاه ها فعاليت می کنند هر کدام به يک حزب، آن هم بيرون دانشگاه وابسته اند که با عملکرد خودشان همچون امروز نشان دادند که نمايندگان جنبش دانشجويی نيستند.»

آقای احمدی نژاد در بخشی از سخنانش به نامه خود خطاب به ریيس ‌جمهوری آمريكا اشاره كرد و گفت: «من اين ‌نامه را با وضو نوشتم و ‌گفتم خدايا برای پرچمدار نظام سلطه هدايت قرار بده و دلش را به سمت عدالت نرم كن و بعد هم بحث مناظره مطرح كرديم اما نپذيرفتند. وی در بخشی از سخنانش گفت آمريكايی‌ها بدانند ما اگر هزار بار هم بسوزيم، يك سانتی‌متر از آرمانهايمان عقب‌نشينی نمي‌كنيم.»
رییس جمهوری ایران در بخش ديگری از سخنانش به بازنشسته کردن برخی از اساتيد در دانشگاه ها که يکی از مهمترين دغدغه های دانشجويان به شمار می رود، اشاره کرد و گفت: «هيچ استادی در دانشگاه بازنشسته نخواهد شد. قانونی قبل از اين دولت بوده است و تعداد بازنشستگان در سال های ۸۱ ، ۸۲، ۸۳ نشان می دهد که چند برابر سال ۸۴ بوده که اين دولت آن را تحويل گرفته است.»
از سوی دیگر، خبرگزاری ادوار نيوز گزارش داده که رييس جمهوری همچنين با اشاره به وجود دانشجويان سه ستاره گفته است: «به اين دانشجويان درجه ستوانی خواهد داد.»
در دوره رياست جمهوری محمود احمدی نژاد بسياری از دانشجويان که فعالیت سیاسی در دانشگاه داشتند ستاره دار شده و حق ادامه تحصيل ندارند

دانشجو

2006-12-09T12:22:00.000+01:00

دانشگاه زنده است

2006-12-09T12:07:00.000+01:00

دفتر تحکيم وحدت [اتحاديه انجمنهاي اسلامي دانشجويان دانشگاههاي سراسر کشور] با انتشار بيانيه اي، از دانشجويان، اساتيد مستقل، روشنفکران، فعالين مدني و سياسي، احزاب و ساير نهادهاي مدني جهت شرکت در تجمع اعتراض آميز در روز 16 آذر ماه در دانشگاه تهران دعوت کرد.

دفتر تحکيم وحدت با برگزاري اين تجمع تحت عنوان "دانشگاه زنده است" بار ديگر بر لزوم تشکيل "جبهه فراگير مقاومت مدني در دفاع از دانشگاه" تاکيد مي کند و از دعوت شدگان مي خواهد در ساعت 12 ظهر چهارشنبه در مقابل سر در دانشکده فني دانشگاه تهران حاضر شوند.

در بخشي از اين بيانيه آمده است: "به نام استقلال خواهي سه آذر اهورايي، و به نام سر در انقلابي دانشگاه، و به نام دانشگاهيان شهيد مدافع وطن و با ياد مظلوميت عزت ابراهيم نژاد، و با نگاه بر معصوميت اکبر محمدي، و با نگاه بر دشنه فرود آمده در سبزوار، و با نگاه بر جولان سفير مرگ در دانشگاه هاي علم و صنعت و علامه، و با يادآوري ستاره هاي نشسته بر سينه دانشجويان و خطوط قرمزتر از هميشه نظام، و با يادآوري تصفيه اساتيد مستقل و زرخريد آزادي و استقلال دانشگاهيان، و در آرزوي آزادي و استقلال براي دانشگاه ؛ با تجمع در برابر مسلخ گاه سه آذر اهورايي بر وقوع انقلاب فرهنگي دوم اعتراض مي کنيم."

دفتر تحکيم وحدت در ادامه اين بيانيه خواسته هاي خود را چنين بيان مي کند: "فرياد بر مي آوريم که دانشگاه زنده است و نسبت به:سلب حق تحصيل و تدريس، عرض به حريم دانشجويان، سلب حق فعاليتهاي صنفي و سياسي تشکلهاي دانشجويي، صدور احکام سنگين کميته هاي انظباطي اعتراض مي کنيم."

در همين زمينه جمعي از دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه هاي ايران و کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي در تهران با صدور بيانيه هايي ضمن اعلام حمايت از تجمع روز چهارشنبه، از همه دانشجويان و آزاديخواهان درخواست کردند در اين تجمع شرکت کنند.

کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي در بيانيه خود با عنوان "فراخوان به تجمع اعتراضي براي آزادي دانشجويان زنداني" مي نويسد: "امسال در حالي سالگرد 16 آذر ماه فرا مي رسد که هنوز تعدادي از دانشجويان در زندان هاي امنيتي به سر مي برند و تعدادي در آستانه زنداني شدن قرار دارند. احمد باطبي دانشجوي زنداني در بند 209 وزارت اطلاعات در وضعيت بدي به سر مي برد و خانواده او بعد از ملاقات در زندان، وضعيت سلامتي او را نگران کننده توصيف کرده اند. کيانوش سنجري هنوز در سلول انفرادي بند 209 است و تعدادي از فعالان دانشجويي مانند خيرالله درخشندي، ابولفضل جهاندار و کيوان انصاري نيز شرايط مشابهي در زندان دارند. از طرفي ديگر براي تعداد زيادي از دانشجويان حکم هاي سنگين زندان و محروميت از تحصيل صادر شده و روند احضار و تحت فشار گذاشتن دانشجويان نيز پاياني ندارد."

در بيانيه جمعي از دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه هاي ايران نيز آمده است: "جنبش دانشجويي خواستار حذف فضاي شبه نظامي دانشگاه ها – به همراه تمامي علايم و عواقب آن از قبيل احکام انضباطي سنگين و پوشش اجباري دختران دانشجو [به عنوان نمونه اي از تبعيض و تفکيک جنسي]، اخراج اساتيد، طرح ستاره دار کردن دانشجويان، ثبت نام مشروط دانشجويان تحصيلات تکميلي، تفکيک جنسي سرويس ها و بوفه هاي دانشکده ها در تمام دانشگاه هاي کشور بوده و ضمنا ً‌ به جد خواستار محاکمه عاملان قتل دانشجوي سبزواري مي باشد."

از سوي ديگر، امروز سه شنبه دو تجمع ديگر دانشجويي ديگر برگزار مي شود. اولين تجمع توسط دانشجويان دانشگاه تربيت معلم تهران در اعتراض به وضعيت دانشجويان محروم از حق تحصيل و ردصلاحيت‌‏شده در آزمون كارشناسي ارشد در ساعت 30/9 در مقابل گروه جامعه‌‏شناسي دانشگاه تربيت معلم در كرج برگزار مي‌‏شود و تجمع بعدي نيز توسط دانشجويان محروم از تحصيل و ردصلاحيت‌‏شده در گزينش آزمون كارشناسي ارشد، در مقابل مجلس خواهد بود.

در ارتباط با تجمع صبح روز سه‌‏شنبه دانشجويان محروم از حق تحصيل در مقابل مجلس، روزبه كريمي، عضو كميته دفاع از دانشجويان محروم از حق تحصيل به "ايلنا"، گفت:"دانشجويان محروم از حق تحصيل با تجمع در مقابل مجلس، به اقدامات وزارت علوم در ردصلاحيت دانشجويان اعتراض مي‌‏كنند."

وي با اشاره به تجمع دانشجوياني كه در كارنامه كارشناسي ارشد آنها كد 2 خورده، در مقابل وزارت علوم و ارائه نامه اعتراضي دانشجويان به وزير براي پيگيري وضعيت‌‏شان، گفت: "در پيگيري‌‏هايي كه داشتيم، مشخص نيست اين نامه دست چه كسي است. مسوولان دفتر وزير مي‌‏‏گويند ما نامه را به دبيرخانه منتقل كرديم و مسوول دبيرخانه هم گفته است كه اين نامه گم شده است و اگر مي‌‏خواهيد كار دنبال شود، نامه ديگري بدهيد."

تجمعات گسترده دانشجويان در حالي برگزار مي شود که تهديد هاي نهادهاي امنيتي و مقامهاي مستقر در دانشگاه ها بر عليه دانشجويان همچنان ادامه دارد.

چند روز پيش، حجت‌ا‌لاسلام محمديان، رييس نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه‌ها، در جلسه مجمع فضلا و طلاب استان تهران در مدرسه عالي دارالشفاء قم طي سخناني گفت: "دشمن بيشترين سرمايه‌گذاري خود را در دانشگاه‌ها انجام داده است، به طوري كه برخي تشكل‌هاي دانشگاهي كه روزي پرچم مبارزه با استكبار را در دست داشتند، تبديل به پيشگامان سجده كردن در مقابل آمريكا شده‌اند."

اين اظهار نظر از سوي دانشجويان دانشگاه پلي تکنيک تهران که همواره تحت فشار قرار دارند، به زمينه سازي براي برخورد با آنها تعبير شده است.

همچنين در طي چند روز گذشته تعدادي از دانشجويان به زندان، محروميت از تحصيل و جزاي نقدي محکوم شده و تعدادي ديگر به کميته هاي انضباطي احضار شده اند

کیانوش سنجری شصتمین روز بازداشت خود را پشت سر گذاشت/ وضعیت احمد باطبی وخیم است

2006-12-07T21:13:00.000+01:00

به نام سعادت مردم ایران

امروز 16 آذر برابر با شصتمین روز بازداشت کیانوش سنجری فعال حقوق بشری در ایران است . از آنجا که نقض حقوق انسان ها به مساله ای عادی نزد سران رژیم جمهوری اسلامی تبدیل شده است مابا تاکید بر حمایت از زندانیان سیاسی حمایت خود را از تجمع روز جهانی حقوق بشر(10 دسامبر) در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران اعلام می کنیم

کیانوش سنجری امروز در حالی دوماه است که در بازداشت وزارت اطلاعات به سر می برد که همچنان از دیدار آزادانه با خانواده اش محروم است و با وکلای مدافع خود نیز ملاقاتی نداشته است .احمد باطبی دانشجوی زندانی قیام افتخار 18 تیر همچنان در بازداشتگاه امنیتی 209 بدون دلیل بازداشت است. بنا بر گزارشی که پزشک معالج وی منتشر کرده است وی دچار مشکلات حاد جسمی شده است و ازبیماری کمر،کلیه ،پوست به شدت رنج می برد . احمد باطبی در شرایطی در بند 209 نگهداری می شود که مسئولین قوه قضاییه هیچ پاسخی برای افکار عمومی جامعه ایران نداشته و ندارند و تنها اظهار نظرشان در مورد احمد توسط کریمی راد به این قرار بود که او به دلیل عدم مراجعه به زندان بعد از اتمام دوران مرخصی بازداشت شده است . اظهارات کریمی راد کاملا کذب است چون احمد باطبی در آن دوران به دلیل بیماری در مرخصی استعلاجی به سر می برد و اصولا بازگرداندن وی به زندان هیچ توجیهی ندارد. حال اگر صحبت کریمی راد صحیح هم باشد پس به چه دلیل باطبی را به بند سیاسی منتقل نمی کند و وی را بازداشتگاه امنیتی نگاه داشته اند؟ما اعلام می کنیم با توجه وضعیت وخیم احمد هر لحظه امکان حملات شدید عصبی در وی وجود دارد

و اگر مشکلی از این بابت برای وی به وجود آید مسئولیت آن بر عهده ی وزارت اطلاعات است و قوه قضاییه است.

کیانوش سنجری نیز همچنان تحت شدید ترین فشار های روحی و جسمی قرار دارد و بنا بر گزارشات رسیده به شدت ضعیف شده است.

مابه نمایندگان مجلس شورای اسلامی اعلام می کنیم به چه دلیل به وزیر اطلاعات اعتراض نمی کنید و پاسخ وی را نمی خواهید که چرا اجازه ملاقات نمایندگان از بند 209 صادر نمی شود. چگونه است که نسبت وضعیت زندانیان سیاسی درزندان اوین بی تفاوت هستید؟آیا انسانی درمیان سران نظام جمهوری اسلامی وجود ندارد؟

تاکید می کنیم در صورتی که احمد کیانوش سنجری و احمد باطبی هر چه سریعتر آزاد نشوند در هر فرصتی علیه این بیداد و نقض حقوق بشر در ایران به پا خواهیم خواست .

در این راستا بار دیگر از تمامی فعالین سیاسی و حقوق بشری در سراسر دنیا برای آزادی این دو زندانی در بند کمک می خواهیم

کارزار آزادی کیانوش سنجری

جايگاه "خرد" در نوانديشی دينی

2006-01-11T09:36:00.000+01:00

اين روزها واژهء «خرد» خيلی طرفدار پيدا کرده است، بخصوص «نوانديشان دينی» خيلی دوست دارند آن را در شکل های مختلف «خردپذيری» و «خردمداری» و «خردمندانگی» بصورتی مکرر به کار برند، آن هم در جامعه ای دين زده که حداقل هزار و چهار صد سال است می کوشد سينه به سينه به فرزندانش ياد دهد که «خرد» (يا همان «عقل» عربی) توهمی بيش نيست و با آن نمی توان به حقيقت وجود و اسرار کائنات راه يافت و، در اين بن بست، راه چاره آن است که عقل را زايل کرده و «دل» را ـ که سراپردهء عشق است ـ جايگزين آن نمود. اما اين روزها همه جا از مدافعان فکلی ِ مذهب می شنويم که اتفاقاً در «کلام خدا» هم سخن همه جا از صلابت و اهميت عقل است و تحقير و تخفيف کسانی که تعقل نمی کنند.
بنظر من، در اين سخن سفسطه ای تاريخی نهفته است که به مدد آن «نوانديشان دينی» ما موفق شده اند همهء مفاهيم و واژگان ِ دوران سکولاريسم و خردگرائی را به نفع نظرات خود مصادره کنند و از طريق آن به خلق عبارت های بنياداً «در خود متضاد» ی همچون جمهوری اسلامی، دموکراسی اسلامی، حقوق بشر اسلامی، و روشنفکر دينی و نظاير آن برسند.
اگر سری به حوزهء دين زده باشيد می دانيد که در «کلام خدا» وظيفهء عقل روشن است. اين قوه می تواند به انسان کمک کند تا به جهان و پديده های آن بنگرد و به وجود و قدرت لايزال خداوند (يا «الله») پی ببرد (مثلاً، در آيه ۱۰۱ از سورهء «يونس»). قرآن، بر حسب نوع کارکرد اين قوه در نزد مردمان، آنان را به دو دسته تقسيم می کند: مردمی که عقل را بکار می برند (قوم يعقلون، مثلاً در آيهء ۲۴ سورهء «روم») و مردمی که عقلشان کار نمی کند (قوم لايعقلون، مثلاً در آيهء ۱۴ سوره «حشر»). آنها که عقلشان کار می کند، با ديدن پديده هائی همچون رعد و برق و گردش فصول و رفتن و باز آمدن گياهان، به وجود خدا پی می برند و به او ايمان می آورند، و در نتيجه در حلقهء «مؤمنون» در می آيند و در هر دو جهان رستگار می شوند و، در جانب ديگر هم آنهائی قرار دارند که عقلشان کار نمی کند و، اگرچه به همين پديده ها نگاه می کنند اما، از طريق آنها به وجود خدا پی نمی برند و در نتيجه جزو «کافرون» محسوب می شوند و شايستهء عذاب الهی بشمار می روند.
قرآن، لا اقل در حدود بيست جا، از عقل سخن می گويد و در اغلب اوقات آن را همرديف حواسی چون بينائی و شنوائی می داند و کسانی را که از طريق بکار بردن عقل خود به وجود خدا پی نمی برند به «کوران» تشبيه می کند (مثلاً، در آيه ۲۲ از سورهء «انفال»). عاقل در هر پديده ای معجزهء خداوند را می بيند و نادان به همان پديده ها نگاه می کند و خدا را در آنها نمی يابد. اين عصارهء معنا و کارکردی است که قرآن برای عقل قائل است. اگر عقلی در پديده ها نظر کرد و خدا را نديد، انسان صاحب آن حکم چارپايان را پيدا می کند: «کافران در بی عقلی مانند چهار پايان اند، بلکه نادان تر و گمراه تر» (سوره «فرقان»، آيهء ۴۴).
حافظ هم، که ديوانش را «قرآن فارسی» می خوانند، در واقع همين نظر را تکرار می کند وقتی می نويسد: «عاقلان نقطهء پرگار وجودند، ولی / عشق داند که در اين دايره سرگردانند». او، البته، يک پاگون بالاتر هم به عقل می دهد و آن را در مرتبهء «مشاور انسان» می نشاند اما با يک شرط اساسی و آن هم اينکه اين مشاور تنها وقتی به درد می خورد و قابل اعتماد (يا «مؤتمن») است که به آدمی بگويد که «تو به کمک من به هيچ جائی نمی رسی و چاره ات آن است که مرا زايل کنی»، همانگونه که ميگساران هم با نوشيدن می عقل خود را زايل می سازند؛ پس می گويد: «مشورت با عقل کردم، گفت: حافظ! می بنوش! / ساقيا! می ده، به قول مستشار مؤتمن!»
پس، روشن است که وقتی کسی با آوردن آيات قرآن در مورد لزوم بکار بردن عقل می کوشد تا نشان دهد که بين مفهوم امروزين «خرد» و مفهوم قرآنی و عرفانی «عقل» تفاوتی وجود ندارد، يا آدم بی اطلاعی است و يا قصد فريب ما را دارد. چرا که علم امروز بر اين پايه استوار است که نمی توان از طريق مشاهده و بکار بردن عقل به اثبات علمی وجود خدا و عالم غيب رسيد و اين کار در حوزهء علم نگنجيده و به احوالات ايمانی اشخاص بر می گردد. در واقع، حد اکثر کاری که «عقل» می تواند برای آدم انجام دهد در همان فرمولی خلاصه می شود که در کودکی با کمک آن مفهوم خدا را در انديشهء ما وارد می کنند: «هر دری نجاری دارد و هيچ چيز به خودی خود به وجود نمی آيد؛ پس، دنيا و آنچه که در آن هست نيز بايد دارای خالقی باشد که ما آن را خدا می خوانيم». اينگونه «عقل» همان «مستشار مؤتمن ِ» حافظ است که بيشتر از اينجا با ما راه نمی آيد و بقيهء کار را به «گشادگی سينه» و «قلب آماده» و «سرنوشت از پيش تعيين شده» ی ما وا می گذارد؛ که اگر ما مجهز و آماده باشيم، و خدا هم خواسته باشد، آنگاه می توانيم در درک عالم غيب و راه پيمائی به سوی خدا از مراحل مختلف معرفت الله بگذريم و به حق واصل شويم.
توجه کنيم که در همين واژهء «معرفت» (و همسايهء ديوار به ديوارش، «عرفان») نکته ای بس اساسی نهفته است. در مکاتب ايمانی و عرفانی و دينی، انسان دارای دو قوه است، يکی قوهء «ادراک» و يکی قوهء «معرفت»؛ ادراک به عقل تعلق دارد و معرفت به دل. و خدا را نمی توان با عقل ادراک کرد و انسان ناگزير است به وجود او از راه دل خويش «معرفت» يابد. سعدی، متفکر اسلامی ما نيز، در ديباچهء گلستان اش، به همين نکته اشاره می کند:

واصفان حليهء جمالش به تحير منسوب که: ما عرفناک حق «معرفتک»
گر کسی وصف او ز من پرسد
بی دل از بی نشان چه گويد باز؟
عاشقان کشتگان معشوقند
بر نيايد ز کشتگان آواز!

اينگونه است که از همان آغاز، «ادراک» در حوزهء «تعقل» جای داشته و «معرفت» در حوزهء «عرفان». و بالاترين خدمت ادراک هم آن بوده است که ما را به وادی عرفان برساند و از آن پس خود مرخص شود. در اينگونه نگرش، اگر اسرار وجود را «حقيقت» بدانيم و جستجو برای دريافت اين «حقيقت» را «تحقيق» بخوانيم، آنگاه «تحقيق» امری است که در حوزهء «دل و عرفان» ممکن می شود و نه در حوزهء «ادراک و عقل». حافظ به اين ناتوانی عقل در کار تحقيق چنين اشاره می کند:

سحرگاهان که مخمور شبانه
گرفتم باده با چنگ و چغانه
«نهادم عقل را رهتوشه از می
ز شهر هستی اش کردم روانه»
...............
وجود ما معمائی ست، حافظ
که «تحقيق» اش فسون است و فسانه

بدينسان، هر کس که ادعا کند مفهوم «عقل» و «تعقل» در متون قرآنی و عرفانی و دينی معادل همان مفهومی است که ما، در عصر مدرن تمدن غربی، آن را بکار می بريم حتماً سراپا خطا، و يا دروغ، گفته است.
علم مدرن، در آسمان و زمين و دريا و زير دريا، نه در جستجوی خدا است و نه حقيقت را در ورای آن چيزهائی می داند که می بيند. واژهء «تحقيق» هم که در مقابل واژه های فرنگی ِ research و investigation بکار می رود يک غلط فاحش است. علم در جستجوی «حق» نيست که «تحقيق» کند. علم در «واقعيات ملموس» می کاود و می کوشد تا روابط علی، ساختارهای مادی، و قوانين حاکم بر تغير و تبدل آنها را کشف کند. عالم نيز «محقق» نيست بلکه «کاوشگر» است و «جوينده» ای در حوزهء عقلی که کاری به کار عالم غيب و خدا و فرشتگانش ندارد.
توجه کنيد که در اينجا صحبت از انکار خدا و عالم غيب و فرشتگان و بهشت و جهنمش نيست. صحبت از اين است که هم اهل علم و هم اهل معرفت قبول دارند که شما نمی توانيد با «عقل» و «خرد» خود اين عوالم را پيدا کنيد و بفهميد. اينها هيچکدام موضوع کاوش ها و بررسی های «خرد» نيستند و سخن گفتن از آنها نيز امری «خردپذير» نيست. هرچند يک عالم (scientist) می تواند بگويد که «من، از راه بکار بردن عقلم، به اين نتيجه رسيده ام که اين دنيا را خالقی است». اما هم او خوب می داند که اين خالق را نه می توان سنجيد، يا اندازه گرفت، يا چشيد، يا بوئيد، يا با جدول ها و فرمول ها ترسيمش کرد، و يا با بکار بردن منطق و قياس ـ و حتی خيال و گمان ـ به تعريفش رسيد. باز، بقول سعدی در همان ديباچه:

ای برتر از خيال و قياس و گمان و وهم
وز هرچه گفته اند و شنيديم و خوانده ايم
مجلس تمام گشت و به آخر رسيد عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده ايم.

می خواهم بگويم که يک چنين دانشمندی می تواند، پس از کار روزانه در لابراتوار و نگارش مقاله ای، مثلاً، در چند و چون پيدايش و گسترش بيماری «ايدز»، به خانه برود و با خدائی که فکر می کند خالق هستی است به راز و نياز بپردازد و او را نيايش کند. اما او نمی تواند در همان مقالهء علمی اين را هم بگويد که بيماری «ايدز» را خداوند برای تنبيه مردمان خطاکار آفريده است و هر که را هم که بخواهد بی هيچ وسيله ای شفا می دهد. يا نمی تواند مقاله ای «علمی» بنويسد در اين باره که چگونه می توان با بستن خود با زنجير به ضريح امام رضا و يا نوشتن سوره ياسين بر روی کاغذ و شستن آن در آب و نوشيدن آن آب شفا يافت. اين کار کار آيت الله دستغيب و آشيخ عباس قمی است که مرزهای عالم معرفت و علم را در هم می ريزند تا بين «اين دنيا» و «آن دنيا» رابطه ای علت و معلولی برقرار کنند.
حال نوانديشان دينی از نوع «مهندس» بازرگان می خواهند به ما چه بگويند؟ که دستورات قرآنی همه بر فراز پايه های محکم علمی بنا شده اند؟ و اين «آشيخ عباس قمی» است که آن را نفهميده و، در نتيجه، گسترش دهندهء «خرافات» شده است؟ که «آب کـُر» بدان جهت پاک است که در فلان حجم از آب ميکروب رشد نمی کند و يا گوشت خوک از آن جهت حرام است (سوره «بقره»، آيهء ۱۷۴) که در آن کرم های مضر لانه دارند؟ و خداوند اين نکات را از آن رو در قرآن شرح نداده است که عقل مردم ساکن «مدينه النبی» هنوز به ميکرب و کرم مضر نمی رسيده و بشريت بايد منتظر می شده تا مهندس بازرگانی از راه برسد و اين نکات را توضيح دهد؟ حال آنکه، مثلاً، خود قرآن صراحت دارد که بوزينه و خوک بعلت لعن و غضب الهی به اين صورت مسخ شده اند (نگاه کنيد به آيهء ۶۰ از سورهء «مائده». (من در اينجا از تفسير شيعيان در مورد اينکه بوزينه ها يهوديان مسخ شده و خوک ها عيسويان تغيير شکل يافته اند در می گذرم).
همهء اين نکات روشن می کند که، در حوزه های قرآنی و عرفانی و دينی، «خرد» تنها به درد آن می خورد که ما را به وجود خدا رهنمون شود و ـ از آن طريق ـ ما را به وادی ايمان برساند و چون پای بدين وادی نهاديم ديگر چون و چرا کردن با عالم غيب و خدا معنائی ندارد، آنجا حوزهء عوالم قدسی است و دلايل عقلی زمينی و استدلال های خردپذير منطقی بدان راه ندارد.
انديشيدن نيز در ساحت علم و ساحت معرفت به دو معنا است و نمی توان آنها را با هم يکی گرفت و، از اين طريق، سر مردم کلاه گذاشت. اگر قرآن می گويد بيانديش، منظورش آن است که بفهم خداوند کيست، چه قدرتی دارد و از تو چه می خواهد. اين ربطی به انديشهء علمی ندارد که بر اساس چند و چون و چرا و منطق و استدلال کار می کند و بار می دهد. در ساحت عرفان، به قول مولانا، «پای استدلاليون چوبين بود». انديشهء استدلالی در حوزهء «معرفت الله» راهی ندارد. به همين دليل هم هست که نمی توان انديشه های «متافيزيکی» را ـ از افلاطون گرفته تا ملا صدرا ـ در حوزه انديشهء علمی قرار داد. يعنی، نمی توان از آنها به سود علم و گسترش تکنولوژی و راحت اين دنيائی ِ انسان ها و جوامع سود جست. چرا که هدف و غايت انديشهء دينی، عرفانی و متافيزيکی اصلاً رسيدگی به کار اين دنيا و بهبود آن نيست. در نزد اين نوع انديشه دنيا چيزی نطست جز «دار فانی و گذرا و بی وفا و قابل چشم پوشی» و انسان بايد به آن «دار باقی» بيانديشد که با تولد از آن جدا شده و با پايان زندگی موقتی اش بدان بر می گردد و در آن برای هميشه سکنی می گزيند (انا لله و انا اليه راجعون).
اگر در اين نوع انديشه دستوراتی هم برای گذران زندگی اين دنيا وجود دارند همه از آن جهت صادر گشته و نزول يافته اند که انسان بتواند، با بکار بردن آنها در اين دنيا، در دنيای پس از مرگ از مزايا و آسايش هائی برخوردار شود. قرآن و عرفان به ما نمی گويند که، مثلاً، رباخواری از «لحاظ اقتصادی» پديدهء نابهنجار و مضری است. اتفاقاً در اين بينش «ربا» همان پديده ای است که دنياپرستان برای آسايش اين دنيای خود به آن توجه می کنند و، در نتيجه، آتش جهنم آن دنيا را برای خود می خرند. پيامبر اسلام به ما نمی گويد که عقل خود را بکار اندازيد تا بتوانيد آسايش اين دنيا را برای خود فراهم آوريد؛ بلکه می گويد در برابر مسائلی که پيش می آيد عقل خود را بکار اندازيد (تفقه!) تا دريابيد که خدا از شما توقع دارد که در آن شرايط معين چه کنيد.
يعنی، در سراسر قرآن و متون عرفانی و دينی ما که بگرديد خبری از روش راه بردن عقل برای تمشيت امور اين عالم نيست، برای حرام و حلال ها استدلالی وجود ندارد، و هم خداوند و هم شارع دينش با کسی چون و چرا ندارند و وقت خود را صرف قانع کردن اشخاص به اينکه احکام آنها با «عقل» می خواند و، در نتيجه، «خردپذير» است نمی کنند. در آن ساحت پرسش که سهل است، صدای خود را بلند کردن هم جايز نيست. در آغاز سورهء «حجرات» می خوانيم که خداوند اسلام به «مؤمنان» می گويد: «ای کسانی که ايمان آورده ايد، بر خدا و رسول خدا تفوق مجوئيد و از خدا بترسيد... ای اهل ايمان، فوق صوت پيغمبر صدا بلند مکنيد که اعمال نيکوتان محو و باطل می شود...» خدا می گويد «بشود!» آنگاه يا «می شود» و يا شما بايد بی چون و چرا کاری کنيد که «بشود». همين.
اما می بينيم که خانم ها و آقايان نوانديش دينی می خواهند از طريق استدلال و بکار بردن عقل، برای ما قرآن و گفتار پيغمبر اسلام را با «قرائتی ديگر» بخوانند تا ثابت شود که هر پديدهء بشری را هم می توان با دستورات قرآنی آشتی داد يا به آن آب و رنگ اسلامی زد.
توجه کنيد که من در اينجا نمی گويم که اين کار شدنی نيست. من، خود، لااقل چهل سال است که از هر انديشهء «ذات مدار» (essentialist) گريزان بوده ام. اينکه بگوئيم اسلام در ذات خود عيبی ندارد و يا اسلام ذاتاً خشونت طلب است سخنی علمی نيست. هيچ پديدهء اجتماعی در ساحت علم دارای ذات تغييرناپذير نيست. تجربهء تاريخی به ما نشان داده است که از اسلام می توان هم صلح را بيرون کشيد و هم جنگ را، هم رحم را و هم بی رحمی را. و در سراسر تاريخ، اين شرايط اجتماعی بوده اند که انديشمندان مذهبی و عرفانی را واداشته اند که هر بار «قرائت» جديدی از احکام قدسی الهی را عرضه بدارند که پاسخگوی نيازهای اجتماعی آن روز باشند. اما، مهم آن است که کوشش اين انديشمندان را نبايد با انديشيدن منطقی و علمی و ادراکی يکی بگيريم. آنها همچنان در حوزهء بدور از تعقل و پيوسته با معرفت الله عمل می کنند و کارشان ربطی به کوشش های انديشمندان علمی، بخصوص در ساحت علوم اجتماعی، ندارد.
انديشهء «اين دنيائی» نمی تواند بپذيرد که زندگی اجتماعی مردمان بايد بر حسب احکام الهی شکل بگيرد و چون نيازی به «نو انديشی دينی» پيش آمد اين کار با هزار زد و خورد و خونريزی و در مدتی طولانی انجام گيرد. انديشهء «اين دنيائی» منکر مفيديت ـ و حتی اجتناب ناپذير بودن ِ ـ نوانديشی دينی نيست، اما خود را معطل و ملتزم به آن نمی داند و، بی اعتناء به آنچه در آن حوزه می گذرد، می خواهد تا برای تمشيت زندگی مردمان راه های کارآمدتر و بهتر و آسان تری را در پيش گيرد؛ به مردمان می فهماند که برای ادارهء امور خود نبايد منتظر قرائتی نو از احکام نازلهء قدسی به کمک نوانديشان مذهبی بود، بلکه می توان عقل ها را روی هم ريخت و برای مسئلهء امروز راه حلی امروزين يافت.
و اين کار ممکن نيست جز اينکه دست اهل دين (چه بنياد گرا و چه نوانديش) از قدرت حاکمه ای که می تواند ارادهء آنها را بر مردم تحميل کند کوتاه باشد. آنها کار خود را بکنند اما نتوانند بکار کسی که به سخن آنان عمل نمی کند کار داشته باشند. اين معنای اصلی سکولاريسم است که از بستر خردمداری بر می خيزد. در اين معنا، سکولاريسم با تعطيل شدن «امر به معروف و نهی از منکر دينی» همسايه است. اهل دين، چه بنياد گرا و چه نوانديش، نبايد بتوانند به زور آدمی را که نمی خواهد به بهشت برود وارد آن جايگاه قدسی کنند؛ نبايد بتوانند به زنان جامعه بگويند که چه بپوشند و چه نپوشند؛ نبايد به آنها مربوط باشد که من بخواهم سر باده زده ام را بر بالش بگذارم يا سر شسته در آب تربتم را.
اين شيوهء نگرش اخير را می توان شيوه ای «خرد پايه» دانست، چرا که از هر قيد و بند قداست و الوهيت و اينکه «من گفته ام و تو بايد بپذيری» خلاص است و می کوشد ما را، از راه های خردمندانه، به وضع قوانين و احکام خردپذيری برساند که در طول زمان و به دست خود ما يا نمايندگان ما قابل اصلاح، تغيير، تعطيل و طرد باشند.
می بينيم که اينگونه کاربری عقل با کل پيشفرض های حاکم بر جوامع دينی در تضاد است و نمی توان از طريق مشوب کردن تفاوت های معنائی واژه ها در کاربرد های معنائيشان به فريبکاری نشست.
اين نکته را هم بگويم و تمام کنم: نوانديشی دينی در بخش های دينی جامعه پديده ای اجتناب ناپذير، لازم و مفيد است. اما اگر کل جامعه ای منتسب به يک دين نباشد و دينی محسوب نشود، آنگاه نه تنها زندگی مردمان بطور کلی با آسايش و آزادی بيشتری همراه خواهد بود بلکه نوانديشان دينی هم می توانند ـ در داخل آن بخش از جامعه که دين را سرمشق زندگی روزمره خود می داند ـ به کار خويش بپردازند و، در مجادلهء آزادانه و بدور از تهديدات بنيادگرايان متعصب، وظيفهء تاريخی خود را به انجام رسانند. در جامعهء خردمدار، انديشه های گريزان از خرد نيز برای پرورش .و تبليغ خود از آزادی و حتی محافظت قضائی برخوردارند. و، در واقع، پذيرش سکولاريسم و طرد حکومت مذهبی شرط لازم برای تحقق نوانديشی دينی هم هست.

برگرفته از نشريه «ايرانيان»، چاپ واشنگتن